روانکاوی و بودیسم: دو رهیافت به خودشناسی

بودیسم یک فلسفه است که در دل خود روان شناسی منحصربه فرد، پیچیده و اخلاق محور دارد، مکتبی که هدفش کاهش رنج انسانی است. با گذشت زمان و پیدایش شاخه های مختلف در بودیسم، برخی مکاتب آن به صورت یک دین تعبیر شده اند، اما به درستی می توان گفت که بودیسم نوعی روان شناسی بدون آفریننده یا خدای تسلی بخش است. روان کاوی نیز شکلی از درمان است که با رنج انسان سروکار دارد. اصول بنیادین بودیسم به سادگی قابل بیان اند، اما فهم و درک عمیق آن ها نیازمند یک عمر تجربه است. آموزه های مرکزی آن شامل وجود رنج و راه رهایی از آن، ناپایداری (بی ثباتی پدیده ها) و توجه آگاهانه بدون دلبستگی یا تنفر است چیزی که گاه به آن وابستگی نیز گفته می شود. هدف این است که جهان را آن گونه که واقعا هست ببینیم، بی آن که تحریف های ناشی از میل های پیوسته مان برای آن چه می خواهیم یا نمی خواهیم، بر آن سایه اندازد (کاول،۲۰۱۶).

کلیدواژه ها:

روانکاوی ، بودیسم ، خودشناسی ، آگاهی