علوم یادگیری و آینده آموزش مهارت های نرم در عصر دیجیتال: مرور دامنه پژوهی

پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل ارتباط میان علوم یادگیری و آموزش مهارت های نرم در محیط کار، به ویژه در عصر دیجیتال و هوش مصنوعی، انجام شده است. با افزایش اتوماسیون و دیجیتالی سازی فرآیندهای کاری، مهارت های نرم به عنوان عامل تمایز انسان از ماشین، اهمیتی روزافزون یافته اند. این مطالعه با بهره گیری از روش مرور دامنه پژوهی، ادبیات علمی و پژوهشی در حوزه علوم یادگیری و مهارت های نرم را بررسی کرده و رویکردهای نوین آموزشی در این زمینه را مورد تحلیل قرار داده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که رویکردهای نوین مبتنی بر علوم یادگیری مانند یادگیری تجربی، یادگیری مبتنی بر مسئله، و روش های مبتنی بر فناوری های نوظهور (مانند واقعیت مجازی، هوش مصنوعی و یادگیری شخصی سازی شده) در توسعه مهارت های نرم بسیار موثر هستند. همچنین، چالش های عمده در این حوزه شامل سنجش اثربخشی آموزش ها، انتقال پذیری مهارت ها به محیط واقعی کار، و مقیاس پذیری برنامه های آموزشی می باشد. این مطالعه پیشنهاد می کند که سازمان ها برای آماده سازی نیروی کار برای آینده، باید رویکردهای یکپارچه، مستمر و مبتنی بر علوم یادگیری را در توسعه مهارت های نرم پیاده سازی کنند و از فناوری های نوظهور برای افزایش اثربخشی این آموزش ها بهره ببرند.

کلیدواژه ها:

مهارت های نرم ، علوم یادگیری ، یادگیری در محیط کار ، آموزش مبتنی بر فناوری ، هوش هیجانی ، آینده مشاغل.