مدل یابی ادراک استرس براساس حمایت اجتماعی و باورهای فراشناختی با میانجیگری انعطاف پذیری شناختی در بازماندگان کرونا

زمینه و هدف: با در نظر گرفتن متغیرهای ویژگی های روانشناختی پایدار بر سطوح درک شده استرس و درک ما از خطر احتمالی و عوامل محافظتی برای استرس ادراک شده می تواند به افراد کمک کند. هدف این پژوهش پیش بینی ادراک استرس بر اساس حمایت اجتماعی ادراک شده و باورهای فراشناختی با میانجیگری انعطاف پذیری شناختی پ در بازماندگان کرونا بود. روشها و مواد: براساس نوع همبستگی و نمونهگیری تصادفی چندمرحلهای انتخاب نمونه ۲۰۰ از بین جامعه آماری از دانشجویان در سال ۱۴۰۱ - ۱۴۰۰ در دانشگاههای آزاد اسلامی استان تهران برآورد شد. ابزار انداهگیری متغیرها عبارتند بودند: پرسشنامه استرس ادراک شده، پرسشنامه انعطاف پذیری شناختی، پرسشنامه استاندارد حمایت اجتماعی ادراک شده و پرسشنامه باورهای فراشناختی که از روی دانشجویان اجراء شدند. نتایج: دادهها نشان داد که ضریب مسیر بین حمایت اجتماعی ادراک شده، باورهای فراشناخت و انعطاف پذیری شناختی بر ادراک استرس در مدل معنادار بودند. مقدار ضریب استاندارد بتا بین دو متغیر برابر ۴۴۲ / ۰ - است. ضریب مسیر اصلی بین حمایت اجتماعی با انعطاف پذیری شناختی برابر ۰۸ / ۰ بوده و در در سطح ۰۵ / ۰ معنادار نیست. ضریب غیر مستقیم حمایت اجتماعی بر استرس ادراک شده از طریق متغیر انعطاف پذیری شناختی برابر ۰۳۵ / ۰ - بوده و از نظر اماری معنادار نیست. نتیجه گیری: مدل کلی با داده های تجربی برازش دارد. پیش بینی استرس ادراک شده در دوران کووید- ۱۹ با در نظر گرفتن ویژگیهای روانشناختی نشان داد که این بحران کووید- ۱۹ به عنوان یک تجربه استرسزا در بین شرکت کنندگان بود و با عوامل محافظتی سلامت روان را کمک کرد.

کلیدواژه ها:

استرس ، حمایت اجتماعی ، باورهای فراشناختی ، انعطاف پذیری شناختی ، بازماندگان کرونا