درمانهای روان شناختی اختلال اعتیاد به مواد مخدر: مقاله مروری

این پژوهش به مطالعه اختلال اعتیاد به مواد مخدر می پردازد که با تظاهرات جسمانی نظیر دردهای عضالنی، کاهش توان بدنی، ترشحات بینی و واکنش های حساسیتی پوستی و همچنین نشانه های روانی مانند اختلالات خلقی و اضطرابی همراه است. اگرچه مداخلات دارویی به عنوان خط اول درمان مطرح هستند، اما کارایی محدودی داشته و ضرورت به کارگیری روشهای غیردارویی، به خصوص رویکردهای روان درمانی، کامال محسوس است. از این رو، ارزیابی کارآمدی این نوع درمانها در کنترل نشانگان بیماری از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد. تحقیق حاضر با هدف مرور درمانهای روان شناختی و اثربخشی آنها بر کاهش علائم جسمانی و روان شناختی اعتیاد به مواد مخدر انجام شد. رویکردهای روان درمانی مختلفی می توانند در بهبود علائم موثر باشند. درمان شناختی رفتاری با اصلاح باورها، درمان متمرکز بر شفقت از طریق تکنیک های تنآرامی، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با تاکید بر پذیرش افکار، و دیگر روش ها مانند درمان فراتشخیصی، رفتاردرمانی دیالکتیک، درمان هیجانمدار، ذهن آگاهی، واقعیتدرمانی، معنادرمانی و طرحواره درمانی هر کدام به شیوه های خاص بر جنبه های مختلف اختلال تاثیرگذار هستند. انتخاب روش درمانی مناسب باید با در نظر گرفتن عوامل مختلفی از جمله نوع ماده مصرفی، مدت زمان مصرف، شدت علائم، ویژگی های شخصیتی و سوابق فردی بیمار انجام شود. همچنین ضروری است که با خود بیمار به گفتگو پرداخته شود تا ویژگی ها، مزایا و معایب انواع درمانها روشن گردد. شایان ذکر است مداخله اصلی در این بیماری، دارو درمانی می باشد و درمان های روانشناختی به عنوان رویکرد مکمل در کنار درمان پزشکی و دارویی مطرح است.

کلیدواژه ها:

اعتیاد به مواد مخدر ، روان درمانی ، درمان های روانشناختی اعتیاد به مواد مخدر