رابطه کمال گرایی با راهبردهای تنظیم شناختی هیجان و خودکارامدی دانشجویان

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه کمال گرایی با راهبردهای تنظیم شناختی هیجان و خودکارآمدی بود. جامعه پژوهش شامل دانشجویان کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر بود. حجم نمونه براساس فرمول کوکران ۳۸۴ نفر تعیین شد و پرسشنامه ها با استفاده از روش تصادفی در دسترس توزیع و گردآوری شدند. در این تحقیق برای گردآوری داده ها از پرسشنامه استاندارد خودکارآمدی جروسالم و شوارترز (۱۹۹۲)، پرسشنامه تنظیم هیجان شناختی گارنفسکی و کرایج (۲۰۰۹) و پرسشنامه کمال گرایی هیل و همکاران (۲۰۰۴) استفاده شد. پایایی پرسشنامه ها قبل از توزیع با روش آلفای کرونباخ محاسبه و تایید شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره استفاده شد. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که کمال گرایی رابطه مثبتی با خودکارآمدی دارد (۰۰۱/۰>P). کمال گرایی انطباقی قوی ترین رابطه مثبت را با مالمت دیگران و کمال گرایی غیر انطباقی قوی ترین رابطه مثبت را با مالمت خویش دارد (۰۰۱/۰>P). نتایج آزمون رگرسیون چند متغیره نیز نشان داد کمال گرایی توانایی پیش بینی راهبردهای تنظیم شناختی هیجان را دارد و کمال گرایی انطباقی بهترین متغیر برای پیش بینی راهبردهای تنظیم شناختی هیجان است (۰۰۱/۰>P). علاوه براین نتایج آزمون همبستگی نشان داد کمال گرایی رابطه مثبتی با راهبردهای تنظیم شناختی هیجان دارد (۰۰۱/۰>P). علاوه براین نتایج آزمون رگرسیون نشان داد که کمال گرایی توانایی پیش بینی خودکارآمدی را دارد و کمال گرایی انطباقی بهترین متغیر برای پیش بینی خودکارآمدی است (۰۰۱/۰>P).

کلیدواژه ها:

کمال گرایی ، راهبردهای تنظیم شناختی هیجان ، خودکارآمدی