رابطه خودارزشمندی با رفتارهای پرخطر در نوجوانان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان خودارزشمندی و رفتارهای پرخطر در نوجوانان ۱۲ تا ۱۸ سال شهر تهران در سال ۱۴۰۳ انجام شده است. این پژوهش از نوع همبستگی است که در آن متغیر مستقل، خودارزشمندی و متغیر وابسته، رفتارهای پرخطر نوجوانان مورد بررسی قرار گرفته اند. برای جمعآوری داده ها از دو پرسشنامه استاندارد استفاده شده است: پرسشنامه خطرپذیری نوجوانان که شامل ۳۸ سوال و پرسشنامه احساس خودارزشمندی با ۲۶ گویه است. جامعه آماری این پژوهش نوجوانان شهر تهران بوده و حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران ۴۰۱ نفر انتخاب شده است. خودارزشمندی به احساس فرد از ارزش و شایستگی خود اشاره دارد، نتایج نشان میدهند که بین خودارزشمندی و رفتارهای پرخطر رابطه منفی و معناداری وجود دارد. به عبارتی خودارزشمندی پایین می تواند با افزایش گرایش به رفتارهای پرخطر در نوجوانان مانند مصرف مواد مخدر و رفتارهای جنسی پرخطر مرتبط باشد. نوجوانانی که احساس خودارزشمندی باالتری دارند، گرایش کمتری به رفتارهای پرخطر نشان میدهند. همچنین تفاوت معناداری میان رفتارهای پرخطر در پسران و دختران وجود دارد. این یافته ها می تواند به عنوان مبنایی برای برنامه های پیشگیرانه در کاهش رفتارهای پرخطر در نوجوانان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

خودارزشمندی ، رفتارهای پرخطر ، نوجوانان