نگرش مقایسه ای سواد تربیتی دیجیتال آموزگاران در آموزشگاه شهری و روستایی

در دنیای امروز که فناوری های دیجیتال به سرعت در حال گسترش هستند، سواد تربیتی دیجیتال به عنوان یکی از مهارت های حیاتی آموزگاران شناخته می شود. این پژوهش به صورت مقایسه ای به بررسی سطح سواد تربیتی دیجیتال آموزگاران در آموزشگاه شهری و روستایی می پردازد تا تفاوت ها و شباهت های موجود در این دو محیط آموزشی مشخص شود. اهمیت این موضوع از آنجا ناشی می شود که آموزگاران نقش کلیدی در آموزش دانش آموزان و ایجاد فضای یادگیری دیجیتال دارند و میزان تسلط آن ها بر مفاهیم و ابزارهای تربیتی دیجیتال می تواند تاثیر مستقیم بر کیفیت آموزش داشته باشد. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی-مقایسه ای و با جمع آوری داده ها از نمونه ای از آموزگاران آموزشگاه شهری و روستایی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که آموزگاران آموزشگاه شهری به طور قابل توجهی از سطح بالاتری در سواد تربیتی دیجیتال برخوردارند و این امر به عواملی چون دسترسی بهتر به فناوری، آموزش های بیشتر و امکانات بیشتر بازمی گردد. از سوی دیگر، آموزگاران آموزشگاه روستایی با چالش هایی مانند محدودیت امکانات، کمبود دوره های آموزشی و ضعف زیرساخت های فناوری مواجه هستند که تاثیر منفی بر سواد تربیتی دیجیتال آن ها داشته است. همچنین، نتایج بیانگر این است که اختلافات موجود در سواد تربیتی دیجیتال می تواند باعث ایجاد نابرابری های آموزشی میان مناطق شهری و روستایی شود و نیازمند توجه ویژه سیاست گذاران آموزشی است. بر اساس نتایج به دست آمده، پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی و پشتیبانی فنی ویژه ای برای آموزگاران روستایی طراحی و اجرا شود تا آن ها نیز بتوانند با شرایط فناوری روز هماهنگ شوند و از مزایای آموزش دیجیتال بهره مند گردند. همچنین، تقویت زیرساخت های فناوری اطلاعات در آموزشگاه روستایی و ایجاد فرصت های برابر برای دسترسی به آموزش های دیجیتال از دیگر راهکارهای مهم در این زمینه است.

کلیدواژه ها:

سواد تربیتی دیجیتال ، آموزگاران ، آموزشگاه شهری ، آموزشگاه روستایی ، عدالت آموزشی.