بررسی میزان همبستگی بین توانش بینافرهنگی در مدرسان زبان فارسی به غیرفارسی زبانان و عملکرد فارسی آموزانشان

با گسترش ارتباطات جهانی، انعطاف پذیری در برابر فرهنگ های مختلف و توانایی مدیریت تعاملات بینافرهنگی اهمیت ویژه ای پیدا کرده است. زبان به عنوان مهم ترین ابزار انتقال فرهنگ، نیاز به متخصصانی دارد که با تفاوت ها و تشابهات فرهنگی آشنا باشند. هدف اصلی این پژوهش بررسی میزان همبستگی بین توانش بینا فرهنگی در مدرسان زبان فارسی به غیرفارسی زبانان و عملکرد فارسی آموزانشان بود. برای انجام این پژوهش از پرسشنامه بسته هوش بینافرهنگی آنگ و همکاران (۲۰۰۴) با چهار مولفه فراشناختی، دانشی، انگیزشی و رفتاری استفاده شد. همچنین از هر مدرس خواسته شد نمرات زبان آموزان آخرین ترمی که تدریس داشته اند را در اختیار پژوهشگر قرار دهند. همبستگی میان نمرات به دست آمده از پرسشنامه و میانگین نمرات زبان آموزان هر مدرس با فرمول ضریب همبستگی پیرسون محاسبه شد. نتایج نشان داد میزان توانش بینافرهنگی مدرسان آموزش زبان فارسی با کیفیت تدریس آنان رابطه مستقیم دارد، یعنی هرچه میزان شناخت از فرهنگ های متفاوت و متنوع زبان آموزان، داشتن انگیزه و علاقه به تعامل بینافرهنگی، احترام به آن فرهنگ ها، به کارگیری راهبردهای مناسب در روش تدریس و داشتن دیدگاهی پذیرا در محیط آموزشی بیشتر باشد، می توان انتظار افزایش یادگیری و بهبود نمرات زبان آموزانی که از فرهنگ های متفاوت هستند را داشت. همچنین در همین مطالعه مشخص شد که مدرسان ایرانی آموزش زبان فارسی به غیرفارسی زبانان از توانش بینافرهنگی بالایی برخوردار هستند. در آخر نیز استراتژی ها و راهکارهایی برای ایجاد محیطی مناسب برای پذیرش تنوعات فرهنگی در کلاس درس فارسی و افزایش هوش بینافرهنگی مدرسان نیز ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

توانش بینافرهنگی ، مدرس آزفا ، هوش بینافرهنگی ، فارسی آموز