بررسی اثربخشی آموزش مهارت حل مساله بر کاهش اختلال سلوک دانش آموزان دوره دوم مدارس ابتدایی آموزش و پرورش ناحیه یک شهر یزد

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت حل مساله بر کاهش اختلال سلوک دانش آموزان دوره دوم ابتدایی آموزش و پرورش ناحیه یک شهر یزد انجام شد.مواد و روش ها: روش پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پی گیری با گروه کنترل و پلاسیبو بود. جامعه مورد مطالعه دانش آموزان دوره دوم ابتدایی آموزش و پرورش ناحیه یک شهر یزد بودند. نمونه پژوهش تعداد ۸۵ ۱۰نفر از دانش آموزان بودند و به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در سه گروه جایگزین شدند (۲۹ دانش آموز گروه آزمایش، ۲۸ دانش آموز گروه کنترل و ۲۸ دانش آموز گروه پلاسیبو). جهت سنجش آزمودنی ها از پرسشنامه علائم مرضی کودکان (CSI-۴) استفاده شد.یافته های پژوهش: نتایج تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر با سطح معناداری ۰۰۱/۰ نشان داد که آموزش مهارت حل مساله بر کاهش اختلال سلوک دانش آموزان تاثیر داشت. بر اساس یافته های این پژوهش، آموزش مهارت حل مساله به دانش آموزان مبتلا به این نوع اختلالات موجب پرورش مهارت های روانی، اجتماعی و رفتاری لازم در آنها می گردد، توانایی موثر بودن، غلبه بر مشکل، توانایی برنامه ریزی و رفتار هدفمند و متناسب با مشکل را در آنها افزایش می دهد.بحث و نتیجه گیری:آموزش مهارت حل مساله در کاهش ابتلای دانش آموزان به انواع ناهنجاری های رفتاری و اختلالات روانی و افزایش سطح سلامت روان آنان بویژه اختلال سلوک نقش موثری دارد.

کلیدواژه ها:

مهارت حل مساله ، اختلال سلوک ، دانش آموزان