رابطه خودکارآمدی معلمان با عملکرد تحصیلی دانش آموزان

یکی از عوامل موثر در کیفیت آموزش و یادگیری، خودکارآمدی معلمان است؛ مفهومی که به باور فرد نسبت به توانایی خود در انجام موفقیت آمیز وظایف حرفه ای اشاره دارد. خودکارآمدی بالا در معلمان نه تنها سبب افزایش انگیزه و رضایت شغلی آنان می شود، بلکه تاثیر چشمگیری بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارد. معلمانی که از سطح بالای خودکارآمدی برخوردارند، در کلاس درس مشارکت فعال تری دارند، از روش های متنوع تری در تدریس استفاده می کنند، با دانش آموزان تعامل موثرتری برقرار می نمایند و در مواجهه با چالش ها انعطاف پذیرتر عمل می کنند. این ویژگی ها زمینه ساز ایجاد محیطی مثبت و حمایتی در کلاس می شود که خود عاملی مهم در رشد تحصیلی و انگیزشی دانش آموزان است.در سوی دیگر، عملکرد تحصیلی دانش آموزان به عنوان یکی از شاخص های اصلی موفقیت آموزشی تحت تاثیر عوامل متعددی قرار دارد؛ اما تحقیقات متعدد نشان داده اند که نقش معلم و به ویژه باور او به توانمندی های خود، تاثیر مستقیم و غیرقابل انکاری بر میزان یادگیری و پیشرفت درسی دانش آموزان دارد. معلمانی که از خودکارآمدی بالایی برخوردارند، انتظارات بالاتری از دانش آموزان دارند، در طراحی فعالیت های آموزشی خلاق تر عمل می کنند و در نتیجه فرصت های یادگیری بیشتری برای دانش آموزان فراهم می آورند. همچنین، این معلمان بهتر می توانند انگیزه درونی دانش آموزان را فعال کنند و احساس موفقیت و پیشرفت را در آنان تقویت نمایند.بر این اساس، توجه به تقویت خودکارآمدی معلمان در برنامه های تربیت معلم و آموزش های ضمن خدمت، یکی از راهبردهای کلیدی برای ارتقاء کیفیت نظام آموزشی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان به شمار می رود. هدف از این پژوهش بررسی و تبیین ارتباط میان خودکارآمدی معلمان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان است تا از این طریق به ارائه راهکارهایی جهت بهبود فرآیند آموزش و یادگیری کمک شود.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، معلم ، عملکرد تحصیلی ، انگیزش ، یادگیری.