بررسی رابطه بین سبک های دلبستگی، اضطراب اجتماعی و کیفیت خواب در بزرگسالان جوان

دلبستگی یکی از عوامل کلیدی در تعیین کیفیت روابط اجتماعی و روان شناختی افراد است. در این پژوهش، به بررسی رابطه بین سبک های دلبستگی (ایمن، اجتنابی و اضطرابی)، اضطراب اجتماعی و کیفیت خواب در جوانان شهر اسلامشهر پرداخته شده است. هدف این مطالعه شناسایی روابط میان سبک های دلبستگی، اضطراب اجتماعی و کیفیت خواب در گروه سنی ۲۲ تا ۳۰ سال و تحلیل تاثیر آن ها بر یکدیگر است. این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه ی مورد مطالعه شامل تمامی جوانان شهر اسلامشهر در بازه سنی ۲۲ تا ۳۰ سال بودند. نمونه گیری به صورت در دسترس انجام شد و از ۱۳۰ نفر از جوانان دعوت به همکاری شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های دلبستگی (مقیاس دلبستگی بزرگسالان)، اضطراب اجتماعی (مقیاس اضطراب اجتماعی) و کیفیت خواب (مقیاس کیفیت خواب پیتسبرگ) استفاده شد. روایی و پایایی پرسشنامه ها به روش های مختلف تایید شد و داده ها با استفاده از روش های آماری توصفی و تحلیلی تحلیل گردید. نتایج نشان داد که بین دلبستگی اجتنابی و اضطرابی با اضطراب اجتماعی رابطه مثبت وجود دارد و دلبستگی ایمن رابطه منفی با اضطراب اجتماعی دارد. همچنین، کیفیت خواب در جوانان با سبک های دلبستگی ارتباط مستقیم دارد؛ به طوری که دلبستگی اجتنابی و اضطرابی کیفیت خواب را کاهش می دهد و دلبستگی ایمن منجر به بهبود کیفیت خواب می شود. یافته ها نشان دهنده اهمیت سبک های دلبستگی در شکل گیری اضطراب اجتماعی و کیفیت خواب در جوانان است. این نتایج می تواند مبنای طراحی برنامه های مداخلاتی برای بهبود روابط اجتماعی و سلامت روان جوانان باشد. به منظور بهبود کیفیت زندگی و کاهش اضطراب اجتماعی، پیشنهاد می شود که برنامه های آموزشی و مشاوره ای در این زمینه طراحی و اجرا گردد.

کلیدواژه ها:

دلبستگی ، اضطراب اجتماعی ، کیفیت خواب ، جوانان ، مداخلات روان شناختی