بررسی ارتباط بین خودتنظیمی هیجانی با تعهد زناشویی و انعطاف پذیری شناختی

پژوهش حاضر به بررسی تعامل سه گانه ی خودتنظیمی هیجانی، انعطاف پذیری شناختی و تعهد زناشویی پرداخته است. هدف این مطالعه بررسی چگونگی تاثیر این سه مولفه بر کیفیت روابط زناشویی و پایداری آن هاست. خودتنظیمی هیجانی، که شامل مدیریت موثر هیجانات و احساسات است، نقش اساسی در پیشگیری از تعارضات و حفظ روابط مثبت ایفا می کند. انعطاف پذیری شناختی نیز با توانایی فرد در تغییر دیدگاه ها و تنظیم شناختی در موقعیت های چالش برانگیز، زمینه ساز افزایش تاب آوری و سازگاری در روابط زناشویی می باشد. همچنین، تعهد زناشویی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی در حفظ روابط، تحت تاثیر توانایی زوجین در مدیریت هیجانات و استفاده از راهبردهای شناختی انعطاف پذیر قرار دارد. یافته ها نشان می دهند که زوجین با خودتنظیمی هیجانی و انعطاف پذیری شناختی بالا، تمایل بیشتری به حفظ و تقویت روابط زناشویی خود دارند. این مطالعه، همچنین پیشنهاداتی برای تقویت این مهارت ها در زوجین از جمله آموزش های مرتبط با مدیریت هیجانات، تمرین های شناختی و حل تعارضات ارائه می دهد. در نهایت، این پژوهش بر اهمیت تعامل میان این سه مولفه و نقش آن ها در بهبود کیفیت و پایداری روابط زناشویی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی هیجانی ، انعطاف پذیری شناختی ، تعهد زناشویی.