اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر افسردگی، اضطراب و امید به زندگی زنان مطلقه

هدف: این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر افسردگی، اضطراب و امید به زندگی زنان مطلقه انجام شده است. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه گردآوری دادها جزء پژوهش های نیمه آزمایشی با پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل نابرابر و پیگیری بعد از چند ماه است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زنان مطلقه تحت پوشش سازمان کمیته امداد شهرستان بروجرد تا سال ۱۳۹۶ به تعداد ۷۶۰ نفر است. با استفاده از روش نمونه گیری غیرتصادفی داوطلبانه، تعداد ۲۰ نفربه عنوان گروه نمونه انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه ۲۰ نفره آزمایش و کتترل جایگزین گردیدند. از پرسشنامه های سنجش افسردگی (بک، ۱۹۱؛ به نقل از اسماعیلی، ۱۳۹۲)، امید به زندگی (اشنایدر، ۱۹۹۹، به نقل از کرمانی، ۱۳۹۰)، اضطراب (بک و همکارانش، ۱۹۹۰؛ به نقل از رفیعی، ۱۳۹۲) برای جمع آوری داده ها استفاده شد. پس از اجرای پیش آزمون برای هر دو گروه آزمایش و کنترل، گروه آزمایش در ۸ جلسه ۱۲۰ دقیقه ای از شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی سکال و همکاران (۲۰۰۲)؛ (به نقل از حسین کاویانی و همکاران، ۱۳۸۲) شرکت کردند. داده ها با بکارگیری روش های آمار توصیفی (میانگین، فراوانی، انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (آزمون کلموگروف - اسمیرنوف، تی تک نمونه و همبستگی و رگرسیون) و نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: یافته های تحقیق نشان داد شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی توانسته بر افسردگی، اضطراب، امید به زندگی زنان مطلقه تاثیر معناداری داشته و منجر به بهبود آنها گردد. نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش، نتیجه گرفته می شود شناخت درمانی مبتنی بر ذهن، نقش مهمی در بهبود افسردگی، اضطراب، امید به زندگی زنان مطلقه دارد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، افسردگی ، امید به زندگی ، شناخت درمانی مبتنی بر ذهن ، زنان مطلقه.