مرور روایتی بر رابطه سبک های فرزندپروری و شدت اعتیاد به بازی های ویدیویی در نوجوانان ایرانی: بررسی ابعاد مستبدانه، سهل گیرانه و مقتدرانه

هدف این مرور روایتی، بررسی رابطه میان سبک های فرزندپروری و شدت اعتیاد به بازی های ویدیویی در میان نوجوانان ایرانی است. با توجه به گسترش روزافزون استفاده از بازی های دیجیتال در میان نوجوانان و پیامدهای روان شناختی، اجتماعی و تحصیلی ناشی از مصرف افراطی آن، درک عوامل خانوادگی مرتبط با این پدیده ضروری به نظر می رسد. در این مطالعه، سبک های فرزندپروری مستبدانه، سهل گیرانه و مقتدرانه به عنوان متغیرهای اصلی بررسی شده اند. مرور منابع موجود نشان می دهد که سبک فرزندپروری مستبدانه و سهل گیرانه با سطوح بالاتر اعتیاد به بازی های ویدیویی مرتبط هستند؛ در حالی که سبک مقتدرانه با نظارت مناسب، تعامل عاطفی مثبت و حمایت روانی، نقش محافظتی در برابر بروز رفتارهای اعتیادی در فضای دیجیتال ایفا می کند. همچنین، زمینه فرهنگی، ساختار خانواده و جنسیت نوجوان می تواند بر شدت و نوع این رابطه تاثیرگذار باشد. یافته های این مرور ضمن تاکید بر نقش تعیین کننده خانواده، بر لزوم طراحی مداخلات آموزشی و پیشگیرانه مبتنی بر توانمندسازی والدین در استفاده از سبک های فرزندپروری مقتدرانه تاکید دارند. این مقاله می کوشد تا با گردآوری و تحلیل یافته های پژوهشی ملی و بین الملی، تصویری روشن از وضعیت موجود ارائه داده و مسیرهایی برای پژوهش های آتی در بستر فرهنگی ایران پیشنهاد دهد.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، اعتیاد به بازی های ویدیویی ، مقتدرانه ، سهل گیرانه ، مستبدانه