تاثیر روحیه تدریسگری و عملکرد حرفه ای معلمان در رضایتمندی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی پدیدارشناسی شناسایی و واکاوی چگونگی روحیه تدریسگری معلمان در شهرستان الشتر است. این تحقیق به دنبال پاسخ به ۱۰ سوال پژوهشی شامل تاثیر شرایط فیزیکی محیط کار، نقش سلامت جسمانی، تاثیر حقوق و مزایا، نقش تامین امکانات رفاهی، نقش تعامل با همکاران، تاثیر به کارگیری معلم با رشته مرتبط، نقش معلمان خلاق بر کیفیت تدریس، تاثیر آزادی عمل، نقش چینش کلاسی و تاثیر تجربه کاری و سابقه کار بر روحیه تدریسگری معلمان است. برای جمع آوری داده ها از مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان استفاده شده است. نتایج بررسی مصاحبه ها نشان داد که شرایط فیزیکی، مکان و تجهیزات محیط کار بیشترین تاثیر را بر روحیه تدریسگری معلمان دارند. همچنین، سلامت جسمانی و عوامل روانی و عاطفی نیز نقش مهمی ایفا می کنند. در زمینه حقوق و مزایا، تامین نیازهای اقتصادی و مشکلات معیشتی تاثیرات مثبت و منفی بر روحیه تدریس معلمان دارد. تعامل با همکاران به عنوان عاملی تقویت کننده روحیه و همفکری در محیط کار شناخته می شود. علاوه بر این، معلمان خلاق با تنوع در تدریس و به کارگیری روش های نوآورانه، کیفیت تدریس را افزایش می دهند. آزادی عمل معلم در مدیریت زمان و ایجاد روش های جدید نیز به بهبود فرآیند یادگیری کمک می کند. چینش کلاسی مناسب و تاثیر آن بر رفتار دانش آموزان و تجربه کاری معلمان به عنوان عوامل موثر در تدریس فعال شناخته شدند. نتایج این پژوهش نشان می دهد که روحیه تدریسگری معلمان در دو وجه مثبت و منفی قابل طبقه بندی است. روحیه مثبت شامل انگیزه، خوش خلقی و سعه صدر معلم است که به بهبود کیفیت تدریس کمک می کند، در حالی که روحیه منفی می تواند منجر به رکود و عدم انگیزه در معلمان شود. این یافته ها می تواند به بهبود شرایط آموزشی و افزایش رضایت معلمان و دانش آموزان کمک نماید.

کلیدواژه ها:

روحیه ، تدریسگری ، عملکرد ، حرفه ای ، رضایت ، دانش آموزان