چگونه توانستم بی علاقگی و بی توجهی دانش آموز پایه ششم نسبت به انجام تکالیف را رفع نمایم: مطالعهی موردی

پژوهش حاضر با هدف بررسی و رفع مشکل بی علاقگی و کم کاری در انجام تکالیف یکی از دانش آموزان پایه ششم دبستان شهید فرید تعریف (شهرستان کامیاران) انجام شد. این مطالعه به روش اقدام پژوهی کیفی و با گردآوری داده ها از طریق مشاهده، مصاحبه با والدین، جلسات با کادر آموزشی مدرسه (معلمان، معاون، و مدیر)، و بررسی پایگاه های اطلاعاتی صورت گرفت. یافته ها نشان داد که علت اصلی مشکلات دانش آموز، نیازهای عاطفی برآورده نشده و عدم اعتمادبه نفس ناشی از روش های نامناسب تکلیف دهی و بازخورد بود. بر این اساس، راهکارهای اجراشده در سال تحصیلی هزارو چهارصد وسه – هزارو چهارصد و چار شامل این موارد شد: برنامه ریزی منظم و پرهیز از اجبار در انجام تکالیف، اصلاح رفتار والدین و ایجاد محیطی حمایتی در خانه و مدرسه،استفاده از بازخوردهای مثبت، تکالیف عملکردی و گروهی، تشویق پس از انجام مطلوب تکالیف و در نظر گرفتن زمان استراحت. نتایج حاکی از پیشرفت چشمگیر دانش آموز بود؛ به طوری که پس از اجرای راهکارها، مشارکت در فعالیت های گروهی افزایش یافت، اعتمادبه نفس او بهبود پیدا کرد، و در کارنامه توصیفی نوبت اول، موفق به کسب رتبه "خیلی خوب" در چندین درس شد. این پژوهش کاربرد عملی در زمینه بهبود انگیزه و عملکرد تحصیلی دانش آموزان با ویژگی های مشابه دارد.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، برنامه ریزی ، بی علاقگی ، اعتمادبه نفس ، بازخورد متناسب