ارزیابی طراحی محیطی برای کاهش جرائم با رویکرد روشنایی معابر (مطالعه موردی: فازهای ۱ و ۳ شهر جدید سهند تبریز)

امروزه ازدیاد جمعیت، باعث معضلات کثیری هم چون جرائم مختلف، فقدان ایمنی و امنیت، بروز بحران کیفیت و ... شده-است که این امر توجه برنامه ریزان و طراحان شهری را به موضوع نورپردازی به عنوان یکی از عناصر مهم بهبود کیفیت محیط شهری جلب کرده است. پژوهش حاضر با توجه به اهمیت این موضوع و ارتباط آن با رویکرد پیشگیری از جرم از طریق طراحی محیطی۲، به منظور افزایش نظارت طبیعی، تشخیص چهره افراد، نورپردازی مناسب معابر و در نتیجه ی آن تقلیل معضلاتی چون عدم امنیت می پردازد.هدف از پژوهش حاضر ارزیابی، مقایسه و ارائه راه حل هایی در جهت پیشگیری از جرم و افزایش امنیت با به کارگیری مناسب منابع نور در شهرهای جدید است. برای نیل به این هدف، وضعیت کنونی فاز ۱و ۳ شهر جدید سهند از طریق مطالعات میدانی و اطلاعات جمع آوری شده و با استفاده از نرم افزار شبیه سازی حرفه ای رلوکس نسخه ۲۰۱۷ و با در نظر داشتن استانداردهای ملی و بین المللی نورپردازی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج به دست آمده نشان گر عدم نورپردازی مناسب در محدوده فاز ۳ و فقدان تناسب آن با استانداردهای بین المللی است. این مهم در فاز ۱ شهر جدید سهند، مطابق با استانداردها بوده و از میزان جرائم پایینی برخوردار است. در نتیجه، در تحقیق حاضر، پیشنهادهایی برای محدوده فاز۳ ارائه شده که شامل افزایش منابع نور معابر، تعبیه منابع نور در مقیاس انسانی، افزایش میانگین شدت روشنایی افقی و عمودی و توجه به مکان های مهم محدوده از جمله ورودی اصلی و کاربری های تجاری هستند.

کلیدواژه ها:

پیشگیری از جرم از طریق طراحی محیطی(سپتد) ، روشنایی ، جرم ، روشنایی معابر