طراحی مدل یادگیری استراتژیک در کسب وکارهای کوچک و متوسط

زمینه و هدف: چشم انداز کسب وکار معاصر به سبب عدم اطمینان و تشدید رقابت، اتخاذ استراتژی های جدید را برای رشد شرکت ها ضروری می سازد. درهمین راستا رویکرد یادگیری استراتژیک قادر است کسب وکارها را توانمند سازد تا به سرعت تغییرات بازار را شناسایی کرده و بر روی فرصت های نوظهور تمرکز کنند. بنابراین، هدف این پژوهش طراحی مدلی برای یادگیری استراتژیک در کسب وکارهای کوچک ومتوسط می باشد.روش شناسی: این پژوهش از دیدگاه فلسفی تفسیری و از نظر جهت گیری کاربردی است. با بکارگیری استراتژی نظریه داده بنیاد، داده ها با استفاده از رویکرد هدفمند و گلوله برفی با انجام ۱۸ مصاحبه با مدیران ارشد و خبرگان تا دستیابی به اشباع نظری جمع آوری شده است.یافته ها: در بررسی داده ها تعداد ۱۸۶ مفهوم، ۳۵ زیر مقوله و ۱۵ مقوله اصلی شناسایی شد. که بر این اساس عوامل درون کسب وکار(توسعه قابلیت ها و شایستگی های شرکت و کاوشگری بازار) و عوامل بیرون کسب-وکار(پویایی رقابتی،شتاب نوآوری و تحول تکنولوژیک) بعنوان شرایط علی مطرح می باشند. مقوله ظرفیت استراتژیک بسترساز یادگیری استراتژیک به عنوان پدیده محوری و مقوله های سبک رهبری و مدیریت، بافت فرهنگی و مهارت ها و قابلیت های فردی جزء عوامل واسطه ای شناخته می شوند. بعد راهبردها موارد؛ نوآوری استراتژیک، یادگیری حین کار و قابلیت شبکه درون شرکتی را دربرمی گیرد و بعد پیامدها نیز شامل تقویت سرمایه اطلاعاتی، چابکی استراتژیک، تاب آوری پویا و ارتقاء عملکرد می باشد.نتیجه گیری: کسب وکارهای کوچک و متوسط با استفاده از رویکرد یادگیری استراتژیک می توانند ضمن دستیابی به مزیت رقابتی سهم بیشتری از بازار را بدست آورده و عملکرد خود را بهبود بخشند.

کلیدواژه ها:

پویایی استراتژیک ، یادگیری استراتژیک ، استراتژی های نوظهور ، نوآوری استراتژیک