سنجش تاثیر تغییرات خرداقلیمی کاشت پوشش گیاهی بر شاخص های آسایشی

با توسعه شهرنشینی در سال های اخیر، اقلیم مناطق مختلف، تغییرات و پیامدهای قابل توجهی داشته است. یکی از راه کارهای کاهش تاثیرات ناشی از تغییر خرداقلیم، ارزیابی اثر کاشت پوشش های گیاهی بر پارامترهای موثر بر خرداقلیم می باشد. این پژوهش، با هدف بررسی الگوی کاشت درختان مختلف در معبر شرقی-غربی دو بلوک ساختمانی مسکونی در اقلیم سبزوار انجام شده است. برای دست یابی به هدف پژوهش، حالت های مختلف کاشت درخت، در نرم افزار ENVI-met مدل سازی شده و عامل های موثر بر خرداقلیم و شاخص آسایش حرارتی دمای فیزیولوژیک معادل (PET) مورد تحلیل و بررسی قرار می گیرد. نتایج و یافته های پژوهش، حاکی از آن است که دو ردیف خارجی درختان خزان پذیر با ارتفاع ۱۰ متر و عرض تاج ۵ متر و یک ردیف میانی درختان خزان ناپذیر با ارتفاع ۱۸ متر و عرض تاج ۱۱ متر در تابستان و یک ردیف بالایی درختان خزان پذیر با ارتفاع ۱۱ متر و عرض تاج ۹ متر و یک ردیف پایینی درختان خزان­ناپذیر مخروطی با شاخص تراکم برگ پایین با ارتفاع ۱۵ متر و عرض تاج ۷ متر در زمستان شرایط مطلوبی را از نظر آسایشی در اقلیم سبزوار ایجاد می کنند. دلیل این امر، تامین رطوبت مورد نیاز و سایه اندازی بیش تر در الگوی اول به دلیل کاشت یک ردیف بیش تر درختان نسبت به الگوی دوم، و نزدیکی بیش تر شرایط محیطی به منطقه آسایش در فصل تابستان می باشد. از طرفی، در گزینه دوم، استفاده از پوشش چمن و درختان برگ ریز با ارتفاع کم در حیاط مرکزی باعث بالا رفتن دمای متوسط تابشی و افزایش شاخص PET در زمستان شده است.

کلیدواژه ها:

خرداقلیم ، پوشش گیاهی ، آسایش حرارتی ، الگوی کاشت ، شاخص PET