بررسی رابطه تعارضات خانوادگی و بهره وری در بین کارکنان مناطق پنجگانه شهرداری ارومیه

هدف از این پژوهش بررسی رابطه بین تعارضات خانوادگی و بهره وری کارکنان در شهرداری ارومیه بود. این مطالعه با رویکرد توصیفی-همبستگی و روش کمی انجام شد. جامعه آماری شامل ۵۱۲ نفر از کارکنان ستادی مناطق پنجگانه شهرداری ارومیه بود که از میان آن ها، نمونه ای به حجم ۸۲ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شد. برای سنجش تعارضات خانوادگی از پرسشنامه استاندارد کارلسون و همکاران و برای سنجش بهره وری از پرسشنامه هرسی و گولداسمیت استفاده شد. روایی پرسشنامه ها توسط متخصصان تایید و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ (۰.۸۹ برای تعارضات خانوادگی و ۰.۸۶ برای بهره وری) محاسبه شد. نتایج تحلیل توصیفی نشان داد که کارکنان سطح بالایی از بهره وری (میانگین ۴.۲۶۳۰) و سطح پایینی از تعارضات خانوادگی (میانگین ۱.۶۳۵۹) را تجربه می کنند. تحلیل همبستگی پیرسون رابطه منفی و معناداری بین تعارضات خانوادگی و بهره وری را تایید کرد، به طوری که افزایش تعارضات خانوادگی با کاهش بهره وری همراه است. این یافته ها با نظریه های استفاده شده همخوانی دارد. نتایج حاکی از آن است که کاهش تعارضات خانوادگی می تواند به بهبود بهره وری کارکنان منجر شود. پیشنهاد می شود شهرداری ارومیه با اجرای برنامه های حمایتی مانند ساعات کاری منعطف و کارگاه های مدیریت استرس، تعارضات خانوادگی را کاهش داده و بهره وری کارکنان را تقویت کند.

کلیدواژه ها:

تعارضات خانوادگی ، بهره وری کارکنان ، شهرداری ارومیه ، تعارض نقش ، تعادل کار-خانواده