اثر استفاده از مخلوط آب دریای خزر و آب شرب بر کیفیت گوشت، ریخت شناسی روده و هیستوپاتولوژی بافت های کبد و کلیه جوجه های گوشتی

در این پژوهش، تاثیر استفاده از آب دریای خزر بر کیفیت گوشت، ریخت­شناسی روده و هیستوپاتولوژی بافت­های کبد و کلیه جوجه­های گوشتی مورد ارزیابی قرار گرفت. پژوهش در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تیمار آزمایشی شامل ۱- شاهد، ۲-مخلوط آب دریا و آب شرب دارای کل مواد جامد محلول (TDS) معادل ppm ۱۰۰۰، ۳- مخلوط آب دریا و آب شرب دارای TDS معادل ppm ۲۰۰۰، و ۴- مخلوط آب دریا و آب شرب دارای TDS معادل ppm ۳۰۰۰ در پنج تکرار انجام شد. با افزودن درصدهای مختلف آب دریا به آب شرب، اختلاف معنی­داری بین ضریب تبدیل خوراک تیمارها مشاهده نشد، ولی میزان مصرف آب و رطوبت بستر افزایش یافت. در بررسی کیفیت گوشت، تیمار ۳، با قدرت نگهداری آب کمتر در بافت خود، از سختی و تیمار ۴ از انعطاف، و به­صورت مشترک، از انعطاف برش بافت بالاتری برخوردار بودند. طبق نتایج حاصل از بررسی­های هیستوپاتولوژیک بافت­های کلیه و کبد در تیمارهای مختلف، مصرف مخلوط آب دریا و آب شرب دارای TDS معادل ppm ۱۰۰۰ در این حیوانات، تغییرات بافتی قابل توجهی را در بافت­های کبد و کلیه ایجاد نکرد. استفاده ۵۰ درصدی از آب دریای خزر و افزودن آن به آب شرب مصرفی، اختلاف معنی­داری در توانایی جذب و قابلیت دسترسی مواد مغذی در سطح پرزهای روده و در نهایت، در ریخت­شناسی ژژنوم روده کوچک ایجاد نکرد و در نتیجه، تغییری در عملکرد رشد پرنده مشاهده نشد.

کلیدواژه ها:

آب دریای خزر ، جوجه گوشتی ، ریخت شناسی روده ، کیفیت گوشت ، هیستوپاتولوژی کبد و کلیه