تاب آوری شهری و سیاست های مسکن در شهر قدس: تحلیل و ارائه راهکارها

در دنیای امروز، شهرها با چالش های متعددی روبرو هستند که از جمله آن ها می توان به تغییرات اقلیمی، بلایای طبیعی، بحران های اقتصادی و اجتماعی اشاره کرد. در این شرایط، تاب آوری شهری و سیاست های مسکن مناسب، نقش مهمی در حفظ و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان ایفا می کنند. تاب آوری شهری به معنای توانایی یک شهر برای جذب، انطباق و بازیابی سریع از شوک ها و استرس های مختلف است (مرادپور و همکاران، ۱۴۰۰). این مفهوم، امروزه به عنوان یکی از اصول کلیدی توسعه پایدار شهری در دستور کار بسیاری از کشورها و سازمان های بین المللی قرار گرفته است (دستور کار شهری جدید، ۲۰۱۶). سیاست های مسکن نیز به عنوان یکی از عوامل مهم در شکل دهی به ساختار و کارکرد شهر، می توانند نقش مهمی در ارتقای تاب آوری شهری ایفا کنند. هدف از این پژوهش، بررسی تاب آوری شهری و سیاست های مسکن در شهر قدس و ارائه راهکارهایی برای بهبود آن ها است. برای پاسخ به این سوالات، از روش فراتحلیل استفاده می شود. فراتحلیل، روشی آماری برای ترکیب نتایج حاصل از مطالعات پژوهشی مختلف در باب یک مسئله پژوهشی ویژه است که امکان حصول به یافته های دقیق را در پرتو تلفیق آن ها فراهم می کند (مرادپور و همکاران، ۱۴۰۰). نتایج حاصل از فراتحلیل نشان می دهد که میزان تاب آوری در شهرهای ایران، از جمله شهر قدس، پایین است. بافت های فرسوده و سکونتگاه های غیررسمی، از تاب آوری کمتری برخوردار هستند. برای ارتقای تاب آوری شهری در شهر قدس، پیشنهاداتی در زمینه تقویت مدیریت شهری، بهبود سیاست های مسکن، بازتوسعه مناطق شهری، مدیریت ریسک مخاطرات طبیعی، ایجاد توازن جمعیتی و آموزش و آگاهی رسانی ارائه شد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری شهری ، سیاست های مسکن ، شهر قدس.