سنجش میزان هوشمندی شهرها در راستای پایداری شهری مطالعه موردی: شهر چابهار

مشکلات مربوط به محیط زیست و نیاز به توسعه شهرهای پایدارتر، کانون بسیاری از پروژه های شهر هوشمند است به طوری که در بسیاری از کشورهای توسعه یافته، شهرهای هوشمند بر مسائل مربوط به انرژی و پایداری تمرکز کرده اند. هدف این پژوهش، سنجش میزان هوشمندی شهرها در راستای پایداری در شهر چابهار است. پژوهش حاضر از لحاظ نوع و هدف، کاربردی و از جنبه روش جمع آوری داده ها، توصیفی-تحلیلی است. برای جمع آوری اطلاعات از روش کتابخانه ای و میدانی و پرسشنامه استفاده شده است. جامعه آماری تحقیق، شهروندان شهر چابهار به تعداد ۱۰۶۷۳۹ نفر بود. حجم نمونه از طریق فرمول کوکران، ۳۳۵ نفر است. نتایج نشان داد که شاخص های شهر هوشمند در شهر چابهار در وضعیت نامطلوب قرار دارد. همچنین، معیار اقتصاد هوشمند با مقدار وزن ۲۷۹/۰ در رتبه اول قرار دارد و به عنوان مهم ترین معیار تاثیرگذار هوشمندسازی شهرها در راستای پایداری شهری انتخاب شده است. معیار دولت هوشمند با مقدار وزن ۲۱۷/۰ در رتبه دوم، معیار تحرک هوشمند با مقدار وزن ۱۹۵/۰ در رتبه سوم، معیار زندگی هوشمند با مقدار وزن ۱۶۲/۰ در رتبه چهارم، معیار محیط هوشمند با مقدار وزن ۱۰۱/۰ در رتبه پنجم و سرانجام، معیار شهروند هوشمند با مقدار وزن ۰۶۰/۰ در رتبه ششم قرار دارد.

کلیدواژه ها:

هوشمندی ، شهر هوشمند ، توسعه پایدار ، چابهار