قرآن کریم و آیات در ارتباط با آسیب های اجتماعی – اخلاقی دانش آموزان و نوجوانان و ارائه راه حل کنترل این رفتار و گرایشات

دست آفرینش، انسان را به گونه ای آفریده است که گویا الگوپذیری در متن خلقت او نهاده شده است. انسان از شخصیت دیگران متاثر می شود، به سبک دیگران می پوشد، سخن می گوید، راه می رود و خوی و مرام دیگران را به خود می گیرد. قرآن کریم و دین مبین اسلام در با نظر گرفتن نای حالت روانی انسان، دست پیش گرفته و سعی می کند با معرفی الگوی مناسب از، این ویژگی انسان در جهت تکامل وی و جلوگیری از افتادن او به دام رذایل و صفات پست اخلاقی و حرکت او به سمت رفتارهای مجرمانه، بهترین بهره برداری را به عمل آورده است. از آن جا که انسان موجودی الگوپذیر و فراموش کار است، همنشینی با نااهلان می تواند فضای مناسبی را برای انحراف، بزه و جرم پیش روی انسان فراهم آورد. بنابراین آموزه اخلاقی در پیشگیری از جرم نقش بسزایی دارد. اگرچه انسان موجودی اجتماعی و ناگزیر از معاشرت با دیگران است، نباید از این واقعیت غفلت کرد که گاه هم نشینی و معاشرت با فرومایگان، آدمی را به پرتگاه پستی و خواری می کشاند و به دره تباهی، فرو می اندازد. چراکه انسان های تربیت یافته و نیک رفتار در معاشرت با دیگر افراد تربیت نیافته، همچون پنبه ای در مجاورت آتش و شیشه ای در کنار سنگ هستند. تاثیرپذیری فرد از دیگران در سنین کودکی و جوانی بیش از زمان های دیگر و سایر مقاطع سنی است. هرچه ارتباط و معاشرت با کج رفتاران نسبت به همنوایان بیشتر باشد، به همان میزان احتمال انحراف فرد بیشتر خواهد بود. معمولا کودکان متعلق به گروه های همسالان از موقعیت و وضعیت نسبتا مساوی و روابطی نزدیک برخوردارند. با افزایش نفوذ این گروه، نفوذ والدین رو به کاهش می رود.

کلیدواژه ها:

مدارس ، آیات قرآن کریم ، نظام آموزشی