بیوراکتور با تغذیه تدریجی، سیستمی مناسب برای بهینه سازی کشت سلولی زعفران

افزایش توده سلولی و متابولیت های ثانویه گیاهی از مهمترین اهداف سیستم کشت سلولی می باشد. در راستای پژوهش های گذشته، در این مطالعه، نخست نتایج آزمایشات عوامل بهینه شده برای رشد توده سلولی که در فلاسک تعیین شده بودند، در سیستم بیوراکتور به صورت یکجا ارزیابی شدند. به منظور افزایش شاخص رشد سلولی، به بیوراکتور محتوی یک لیتر محیط کشت SH حاوی NAA(۱ mg/l)+BA(۰.۵ mg/l)+Sucrose (۳%) و بافر MES (۲.۵ mM)، ۵۰ گرم سلول اضافه گردید. از روز هفتم، تغذیه تدریجی سلول ها با محلول ساکاروز ۳ درصد آغاز شد. در تمام دوره کشت، میزان هوادهی ۰.۵ vvm بود. در هفته پنجم ۰.۵% عصاره مخمر به محیط کشت اضافه شد و بعد از ۷ روز بیوراکتور تخلیه شده و شاخص رشد سلولی اندازه گیری گردید. در مرحله دوم، اثر تیمارهایی که بیشترین نقش را در تولید کروسین در فلاسک داشتند، در بیوراکتور بررسی شدند. بدین منظور ۵۰ گرم سلول به بیوراکتور حاوی یک لیتر محیط کشت SH با ترکیب IAA(۱ mg/l)+Kin(۰.۵ mg/l)+Lactose (۳%) و بافر MES (۲.۵ mM) اضافه گردید. هیچگونه هوادهی در طی دوره کشت اعمال نگردید. از انتهای هفته اول تغذیه تدریجی سلول ها با محلول ساکاروز ۳ درصد آغاز شد. در هفته پنجم عصاره مخمر (۱.۵ درصد) به بیوراکتور اضافه شد و بعد از ۵ روز میزان کروسین سلول ها اندازه گیری شد. با استفاده از این روش، شاخص رشد سلولی به ۳.۴ رسید و میزان کروسین از ۱.۰۵ میلیگرم در گرم وزن خشک سلول به ۴۳.۳ میلیگرم افزایش یافت. در این تحقیق مشخص شد بهینه سازی کشت سلولی زعفران در بیوراکتور، تاثیر بسزایی در افزایش رشد توده سلولی و تولید ماده موثره کروسین دارد.

کلیدواژه ها:

Crocus sativus ، بافر ، تنظیم کننده رشد ، کشت سلولی ، عصاره مخمر ، محیط کشت