چالش ها و درس های آموخته شده از تاثیر COVID-۱۹ بر سیستم بانکی

این مقاله مروری با تمرکز ویژه بر سیاست های نظارتی، نقدینگی و کارایی بانکی، اثرات همه گیری COVID-۱۹ را بر سیستم بانکی جهانی بررسی می کند. تسهیل مقررات، همراه با تزریق نقدینگی از سوی بانک های مرکزی، فشارهای مالی را کاهش داد و میانگین نسبت پوشش نقدینگی (LCR) را به %۱۱۷ رساند. با این حال، این مداخلات همچنین خطرات جدیدی را به همراه داشت، از جمله افزایش وام های غیرجاری (NPLs) بیش از %۴ و کاهش انعطاف پذیری عملیاتی. بانک ها کارایی خود را تا %۱۵ از طریق تنوع درآمد و پذیرش فناوری دیجیتال افزایش دادند، اگرچه موسسات بزرگ تر در مدیریت ریسک اعتباری و حفظ سودآوری با چالش هایی مواجه بودند. داده ها نشان می دهد که عوامل اقتصاد کلان، مانند افزایش %۱ در تولید ناخالص داخلی، با افزایش %۰.۳۷۷ در بازده دارایی ها (ROA) مرتبط است که تاثیر آنها بر عملکرد بانک را برجسته می کند. این مقاله از اهمیت اقدامات کوتاه مدت، مانند گسترش خطوط اعتباری، در کنار استراتژی های بلندمدت برای تقویت انعطاف پذیری در برابر شوک های آتی حمایت می کند و در نتیجه بینش های ارزشمندی را برای سیاست گذاری مالی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

سیاست نظارتی ، نقدینگی ، عملکرد بانکی