پاسخ های هیجانی به شکست در ورزش های تیمی: تاثیر فرهنگ تیمی و سبک های رهبری بر تاب آوری

در عصر حاضر سازمان ها به طور فراینده ای با محیط های پویا و در حال تغییر مواجه اند و بنابراین به منظور بقاء و پویایی خود مجبورند که خود را با تغییرات محیطی سازگار سازند. در واقع سازمان هایی کارآمد محسوب می شوند که علاوه بر هماهنگی با تحولات جامعه بتوانند مسیر تغییرات و دگرگونی ها را نیز در آینده پیدا کرده، قادر باشند که این تغییرات را در جهت ایجاد تحولات مطلوب برای ساختن آینده ای بهتر هدایت کنند. نوآوری و لزوم تطبیق یافتن با شرایط زمان و ضرورت های روز از مسائلی است که در فقه اسلامی ما نیز ریشه دار است. به ویژه در احادیث دینی ما آمده آنکه دو روزش مانند هم باشد مغبون می باشد. کریستوفرایت نیز گفته است که سازمان ها نمی توانند از تغییر بگریزند، همانگونه که ذرات آب اقیانوس از موج نمی توانند بگریزند. توجه به هیجان ها و عواطف و کاربرد مناسب آنها در روابط انسانی، درک هیجان های خود و دیگران و مدیریت مطلوب آنها و نیز ایجاد همدلی با دیگران و استفاده مثبت از هیجان ها در تفکر و شناخت، موضوعی است که طی دهه گذشته، با عنوان هوش هیجانی (عاطفی) مورد توجه قرار گرفته است. بررسی ها نشان داده است که گوی رقابت آینده را مدیرانی خواهند ربود که بتوانند به طور اثربخش و نتیجه بخش با منابع انسانی خود ارتباط برقرار کنند. در این زمینه هوش عاطفی یکی از مولفه هایی است که می تواند در روابط مدیران با اعضای سازمان نقش مهمی ایفاء کند و به گفته گلمن (۱۹۹۸) شرط حتمی و اجتناب ناپذیر در سازمان به حساب می آید. اخیرا برخی از دانشمندان نیز دریافته اند که هوش عاطفی با اهمیت تر از بهره هوشی برای یک مدیر و رهبر است. هیچ دلیری ندارد افرادی که بهره هوشی بالایی دارند حتما موفق ترین ها باشند، کم نیستند افراد نابغه ای که در دوران تحصیلی شان بالاترین نمرات را به دست آوردند. اما وقتی وارد اجتماع شدند نه در شغلشان، نه در زندگی خصوصی شان نه در هیچ چیز دیگر موفق نبودند. در مقابل، کسانی هم هستند

کلیدواژه ها:

هیجان ، ورزش تیمی ، فرهنگ تیمی ، سبک رهبری ، تاب آوری ، هوش هیجانی ، مدیریت ، روابط انسانی