نگاهی تطبیقی به استعاره در ایران و غرب

مقاله حاضر به بررسی تطبیقی آرای برخی از اندیشمندان برجسته ایرانی و غربی در زمینه استعاره می پردازد. علاوه بر «مقدمه»، مقاله شامل دو بخش اصلی است: در بخش «استعاره در غرب»، دیدگاه های چهره های شناخته شده ای چون ارسطو، ریچاردز، لیکاف و جانسون درباره استعاره بررسی می شود؛ و در بخش «استعاره در ایران»، نظر برخی از دانشمندان بزرگ ایرانی مانند رادویانی، جرجانی و سکاکی خوارزمی در این زمینه تحلیل می شود. این پژوهش نشان می دهد که در غرب، دیدگاه های ارسطو درباره استعاره به عنوان مبنای اصلی بسیاری از مباحث پیرامون استعاره، حتی تا قرن بیستم، باقی مانده است. با این حال، دیدگاه های لیکاف و جانسون در دهه ۱۹۸۰، نگرش های قدیمی و ارسطویی را در این حوزه دگرگون ساخت. همچنین، این پژوهش نشان می دهد که میان دیدگاه های اندیشمندان کلاسیک ایرانی و ارسطو در خصوص استعاره شباهت های زیادی وجود دارد و برخی از آن ها با نظرات جدید در چارچوب زبان شناسی شناختی در این زمینه هم خوانی دارند.

کلیدواژه ها:

استعاره ، بلاغت ، ادبیات ، ایران ، غرب ، زبان شناسی شناختی