بررسی تاثیر دمای بازپخت بر ریزساختار، سختی و فشار ترکیدن فولاد ۳۴CrMo۴

مقدمه و اهداف: فولاد ۳۴CrMo۴ به دلیل داشتن محتوای متوسط کربن، امکان افزایش مقاومت خود را از طریق عملیات حرارتی خنک کردن و بازپخت دارد. هدف از پژوهش حاضر به دست آوردن دمای بهینه بازپخت به منظور دست یابی به خواص بهینه ساختاری و مکانیکی از جمله سختی و فشار ترکیدن است.مواد و روش ها: در پژوهش حاضر، فولاد ۳۴CrMo۴ به عنوان ماده اولیه مورداستفاده قرار گرفته است. پس از طی مراحل فرایند ساخت مخزن گاز طبیعی و انجام عملیات حرارتی، به منظور بررسی خواص ریزساختاری و مکانیکی مخازن تولیدشده، آزمون های سختی سنجی، بررسی فشار هیدرولیک، فشار ترکیدن و مطالعات ریزساختاری انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که در محدوده دمای بازپخت ۵۰۵ تا ۵۸۵ درجه سانتی گراد، سختی از ۳۹۲ تا ۳۱۰ برینل کاهش یافت و فشار شکست از ۶۲۰ تا ۵۰۰ بار کاهش یافت. در مقایسه با استاندارد ملی (ISIRI ۷۵۹۸) نمونه های ساخته شده در دماهای ۵۰۵، ۵۲۵ و ۵۴۵ درجه سانتی گراد، شرایط استاندارد را برآورده نمی کنند و دمای عملیات حرارتی بهینه در محدوده ۵۶۵ تا ۵۸۵ درجه سانتی گراد، برای مخازن گاز طبیعی فشرده است.نتیجه گیری: با افزایش دمای بازپخت، استحکام ماده کاهش یافته و با اعمال فشار کمتری ترکیدن اتفاق افتاده است. با افزایش دمای بازپخت سطوح شکست از شکست ترد به سمت شبه ترد و شکست نرم پیش خواهد رفت. محدوده دمای بازپختی که خواص مکانیکی بهینه مطابق با استاندارد ملی ۷۵۹۸ حاصل خواهد شد، بین ۵۶۵-۵۸۵ درجه سانتی گراد خواهد بود.

کلیدواژه ها:

فولاد ۳۴CrMo۴ ، دمای بازپخت ، مخازن تحت فشار ، خواص مکانیکی ، ریزساختار