تحلیل شکاف ادراکی انسجام اجتماعی ساکنان در ساختمان های بلند مرتبه مناطق شمالی شهر اصفهان

مقدمه: ساختمان های بلند مرتبه که نتیجه افزایش شهرنشینی و کمبود زمین مناسب است در دهه های اخیر رواج فراوانی داشته است .داده و روش: روش تحقیق از نظر ماهیت و روش، توصیفی-تحلیلی و از نظر هدف، کاربردی می باشد. اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانه ای و میدانی (پرسش نامه شهروندان و متخصصین) جمع آوری شده است. جامعه آماری شامل ساکنان مناطق شمالی اصفهان (منطقه ۷، ۸، ۱۰، ۱۲ و ۱۴) و همچنین متخصصین حوزه (شهرداری و راه و شهرسازی) می باشد که به صورت تصادفی ساده از طریق نمونه گیری کوکران ۳۸۴ ساکن و همچنین از طریق روش دلفی ۷۵ متخصص انتخاب شدند. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون تی تک نمونه ای، تحلیل عاملی و تکنیک های تصمیم گیری سوارا و ماباک و جهت نمایش بهتر وضعیت بلند مرتبه سازی در شاخص اجتماعی و فرهنگی، از توزیع فضایی هات اسپات، IDW و تحلیل خوشه ای در قالب GIS استفاده شده است.یافته ها: نتایج حاصل از آزمون تی تک نمونه ای حاکی از آن است که میانگین تمامی شاخص ها از حد مبنای (۳) پایین تر است. بنابراین وضعیت زندگی اجتماعی و فرهنگی ساکنین در وضعیت مورد نظر نیست. نتایج حاصل از مدل ماباک حاکی از آن است که از نظر زندگی اجتماعی و فرهنگی ساختمان های بلند مرتبه، منطقه هشت با مقدار ۹۵۱/۳- در رتبه اول، منطقه ده با مقدار ۰۹۷/۴- در رتبه دوم، منطقه هفت با مقدار ۳۴۴/۴- در رتبه سوم، منطقه دوازده با مقدار ۴۳۵/۴- در رتبه چهارم و نهایتا منطقه چهارده با مقدار ۸۲۵/۴- در رتبه آخر قرار گرفته است.نتیجه گیری: به طور کلی می توان نتیجه گرفت با ارتقاء کیفیت زندگی در ساختمان های بلند در مناطق شمالی شهر اصفهان می توان حس تعلق و سرزندگی در این ساختمان ها را بالا برد.

کلیدواژه ها:

انسجام اجتماعی ، ساکنین ، ساختمان های بلند ، مناطق شمالی ، شهر اصفهان