کاهش حساسیت به آسیت در جوجه های گوشتی تحت تنش سرمایی با مکمل سازی اسید گوانیدینواستیک

به منظور بررسی اثرات سطوح مختلف اسید گوانیدینواستیک بر عملکرد، خصوصیات لاشه، اوزان نسبی اندام­های داخلی و حساسیت به آسیت در جوجه­های گوشتی تحت تنش سرمایی، ۲۰۰ قطعه جوجه گوشتی نر سویه راس-۳۰۸ در قالب طرح کاملا تصادفی به چهار تیمار، پنج تکرار و ۱۰ جوجه در هر تکرار اختصاص یافتند. تیمارهای آزمایشی شامل: ۱- جیره پایه بدون افزودنی به عنوان شاهد ۲- جیره شاهد + ۵/۰ درصد آرژنین ۳- جیره شاهد + ۰۹/۰ درصد اسید گوانیدینواستیک و ۴- جیره شاهد + ۱۸/۰ درصد اسید گوانیدینواستیک بودند. جهت القاء تنش سرمایی، از روز یازدهم تا انتهای آزمایش (۴۲ روزگی) دمای سالن به ۱±۱۶ درجه سانتی گراد کاهش داده شد. نتایج این آزمایش نشان داد که مکمل­سازی سطح ۵/۰ درصد آرژنین یا سطح ۱۸/۰ درصد اسید گوانیدینواستیک موجب بهبود ضریب تبدیل خوراک در مقایسه با گروه شاهد شد. همچنین افزایش سطح مکمل­سازی اسید گوانیدینواستیک موجب افزایش خطی بازده عضله سینه و کاهش خطی اوزان نسبی روده باریک، دوازدهه و ایلئوم شد. مکمل­سازی سطح ۱۸/۰ درصد اسید گوانیدینواستیک موجب کاهش وزن نسبی قلب و نسبت وزن بطن راست به مجموع بطن­ها در مقایسه با گروه شاهد شد. غلظت  نیتریک اکسید نیز با مکمل­سازی سطح ۱۸/۰ درصد اسید گوانیدینواستیک و سطح ۵/۰ درصد آرژنین در مقایسه با گروه شاهد افزایش معنی­دار یافت. همچنین کاهش خطی در تعداد گلبول­های قرمز و غلظت هموگلوبین نیز به دنبال افزایش سطح مکمل­سازی اسید گوانیدینواستیک مشاهده شد. به طور کلی، نتایج مطالعه حاضر نشان داد که اسید گوانیدینواستیک می­تواند به طور موثری جایگزین آرژنین در جیره جوجه­های گوشتی پرورش یافته تحت تنش سرمایی شود.

کلیدواژه ها:

اسید گوانیدینواستیک ، اکسید نیتریک ، خصوصیات لاشه ، عمکرد رشد ، گازهای خون