استفاده از محلول آب ی هیبریدی بر پایه آلکانولآمین نوع دوم در مطالعه آزمایشگاه ی جذب تعادلی دیاکسید کربن

اخیرا استفاده از حالل های هیبریدی سازگار با محیط زیست در فرآیندهای جذب پس-احتراق دیاکسید کربن بمنظور کاهش مشکلات مرتبط با محلولهای آبی آلکانوالمینی مورد توجه قرار گرفته است. در این مقاله، تاثیر سهم گلیسرول (Gly)، بعنوان یک حالل سبز مقرون به صرفه و محصول جانبی تولید بیودیزل، در فرآیند جذب تعادلی دیاکسید کربن در محلول آبی دیاتانول آمین (DEA) بررسی می شود. حاللیت تعادلی هیبرید آبی DEA+Gly در یک سلول تعادلی در غلظتهای M ۱-۵/۱ تا ۲-۵/۲ در طیف دمایی K ۲۹۸-۳۲۸ و در فشارهای تعادلی بین ۵/۰ و ۵/۶ bar مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان می دهد که در فشارهای تعادلی بالا و غلظتهای بالای گلیسرول (M ۲)، مقادیر حاللیت تعادلی محلول هیبریدی DEA+Gly از حالل آلکانولامینی آبی مشابه آن، فراتر رفت که معادل ۰۶/۶% بهبود در مقادیر حاللیت تعادلی بود. بالاترین حاللیت تعادلی ۲CO در حالل ترکیبی DEA+Gly برای محلول آبی M (۲ + ۵/۲) در دمای ۲۹۸ K و فشار تعادل ۱۷/۶ بار ۴۲/۰ بدست آمد.

کلیدواژه ها:

جذب دی اکسید کربن ، حاللیت تعادلی ، حالل هیبریدی ، گلیسرول ، دی اتانول آمین