کاربرد رویکرد های مثبت نگر در تدریس و پرورش مهارت های فردی
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 126
فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CASEP01_2679
تاریخ نمایه سازی: 13 اردیبهشت 1404
چکیده مقاله:
در دنیای امروز، آموزش و پرورش نقش حیاتی در شکلدهی شخصیت و مهارت های فردی دانش آموزان ایفا می کند. یکی از رویکردهای نوین و تاثیرگذار در این زمینه، استفاده از رویکردهای مثبتنگر است که هدف آن ترویج نگرش ها و رفتارهای مثبت در دانش آموزان و کمک به پرورش مهار تهای فردی آنهاست. این رویکردها به ویژه در تدریس مهارت هایی مانند خودآگاهی، اعتماد به نفس، مسئولیتپذیری و مهارت های اجتماعی اهمیت ویژهای دارند. با توجه به تغییرات روزافزون در روش های آموزشی و نیاز به توجه بیشتر به ابعاد روانی و اجتماعی دانش آموزان، توجه به رویکردهای مثبتنگر می تواند منجر به نتایج شگرفی در فرآیند یادگیری و رشد شخصیتی آنان شود. این تحقیق به بررسی کاربرد رویکردهای مثبتنگر در تدریس و پرورش مهارت های فردی پرداخته است و تالش کرده تا نشان دهد چگونه این رویکردها میتوانند به بهبود کیفیت آموزشی و تقویت مهارتهای فردی دانش آموزان کمک کنند. در این راستا، تالش شده است تا ارتباط بین حمایتهای عاطفی و روانی در محیط های آموزشی و بهبود انگیزه و عملکرد تحصیلی دانش آموزان مورد بررسی قرار گیرد. پژوهشها نشان می دهند که استفاده از بازخوردهای مثبت، تمرکز بر توانمندیهای فردی دانش آموزان و ایجاد محیطی امن و حمایتی میتواند به بهبود روابط میان معلمان و دانش آموزان کمک کرده و موجب تقویت احساس اعتماد به نفس و خودباوری در دانش آموزان شود. در این تحقیق همچنین به چالشهای مختلفی که ممکن است در پیاده سازی رویکردهای مثبتنگر در مدارس وجود داشته باشد نیز پرداخته شده است. یکی از مهمترین چالش ها، نیاز به آموزش معلمان و مدیران مدارس در زمینه چگونگی استفاده از این رویکردهاست. عالوه بر این، کمبود منابع و ابزارهای مناسب برای ایجاد تغییرات مثبت در فضای آموزشی نیز از دیگر مشکلاتی است که ممکن اس ت مانع از اجرایی شدن این رویکردها در بسیاری از مدارس شود. در نهایت، نتایج این تحقیق حاکی از آن است که رویکردهای مثبتنگر می توانند به طور قابل توجهی بر بهبود عملکرد تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان تاثیر بگذارند و به ایجاد فضایی شاداب و انگیز شی در محیطهای آموزشی کمک کنند. این رویکردها، با تاکید بر نقاط قوت دانش آموزان و توانمندی های فردی آنان، نه تنها به رشد علمی بلکه به تقویت مهارتهای اجتماعی و عاطفی آن ها نیز کمک خواهند کرد. با این حال، موفقیت در پیادهسازی این رویکردها نیازمند هم افزایی میان معلمان، دانش آموزان، والدین و سایر اعضای جامعه آموزشی است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
نجمه غلامیان ریزی
کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد واحد مبارکه، مدرسه دخترانه شقایق