بررسی اثر بخشی آموزش مهارت های زندگی بر افزایش سرمایه اجتماعی

مهارتهای زندگی ابزارهایی هستند که ما را در مسیر ارزش ها، عالیق و اولویت هایمان پیش می برند. کسب این مهارتها می توانند ما را در دستیابی به اهدافمان که براساس ارزش ها و اعتقادات مذهبی، فرهنگی و اخلاقی ما انتخاب می شوند، کمک کنند. هدف از این مطالعه بررسی بررسی تاثیر آموزش مهارتهای زندگی بر سرمایه اجتماعی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد فردوس بود. پژوهش حاضر از نوع تحقیقات کاربردی و از لحاظ روش تحقیق، نیمه تجربی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمام دانشجویان کارشناسی مشغول به تحصیل در دانشگاه آزاد اسلامی واحد فردوس در سال تحصیلی ۹۶-۱۳۹۵ (۱۶۵ نفر) بودند. برای تعیین حجم نمونه از جدول مورگان و ۳۴۲ نفر برآورد و به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه استاندارد سرمایه اجتماعی ناهاپیت و گوشال (۱۹۹۸) و همچنین پکیج درمانی آموزش مهارت زندگی استفاده شد. جهت تعیین روایی پرسشنامه از روایی صوری استفاده شد و به تایید افراد صاحب نظر رسید و جهت تعیین پایایی از روش آلفای کرونباخ استفاده شد که برای پرسشنامه فوق ۹۰% به دست آمد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون لوین برای برابری واریانس ها، آزمون باکس برای بررسی پیش فرض همگنی واریانس ها و تحلیل کورایانس جهت آزمودن فرضیات استفاده شد. نتایج نشان داد که با کنترل نمرات پیش آزمون بین آموزش مهارت های زندگی و میزان سرمایه اجتماعی در دانشجویان ارتباط معناداری وجود دارد. نتایج بدین معنی است که حداقل در یکی از متغیر وابسته تفاوت معناداری در دو گروه ایجاد می شود. با توجه به نتایج پژوهش حاضر، می توان نتیجه گرفت که مهارتهای زندگی باعث افزایش توانایی های روانی - اجتماعی افراد می شود و او را قادر می سازد تا به طور موثر با کشمکش های زندگی روبرو شود. این توانایی ها فرد را قادر می سازد تا در ارتباط با سایر انسان ها، جامعه، فرهنگ و محیط خود، مثبت و سازگارانه عمل کند و سلامت روان خود را تامین نماید.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت زندگی ، سرمایه اجتماعی ، دانشجو