بررسی تاثیر تفکر انتقادی بر کیفیت یادگیری: روشها و راهبردهای تدریس

تفکر انتقادی به عنوان یکی از مهارت های اساسی قرن بیست و یکم نقش مهمی در بهبود کیفیت یادگیری و آماده سازی فراگیران برای مواجهه با چالش های پیچیده زندگی ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تفکر انتقادی بر کیفیت یادگیری و شناسایی روشها و راهبردهای تدریس تقویت کننده این مهارت انجام شد. روش تحقیق کمی-پیمایشی بود و جامعه آماری شامل دانش آموزان متوسطه دوم شهر اصفهان بود که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای ۳۳۳ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه های استاندارد تفکر انتقادی کالیفرنیا (CCTST) و پرسشنامه کیفیت یادگیری بود که روایی و پایایی آنها تایید شد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های همبستگی و رگرسیون نشان داد که بین تفکر انتقادی و کیفیت یادگیری رابطه معناداری وجود دارد و مولفه های استنباط و ارزیابی بیشترین تاثیر را بر یادگیری دارند. همچنین، نتایج مقایسه روشهای تدریس نشان داد که روشهای فعال و مشارکتی، مانند یادگیری مسئله محور و بحث گروهی، اثربخشی بیشتری در تقویت تفکر انتقادی دارند. یافته ها تاکید می کنند که ایجاد محیط های آموزشی تعامل محور و استفاده از روشهای تدریس فعال می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت یادگیری و توسعه مهارت های تفکر انتقادی ایفا کند. در پایان، پیشنهادهایی برای معلمان، برنامه ریزان آموزشی و سیاست گذاران ارائه شده است تا از این مهارت در فرایند آموزش بهره بیشتری ببرند.

کلیدواژه ها:

تفکر انتقادی ، کیفیت یادگیری ، روشهای تدریس ، یادگیری مسئله محور ، آموزش مشارکتی