بررسی رابطه بین کیفیت فضاهای عمومی شهری و سطح نشاط اجتماعی شهروندان با تاکید بر عملکرد شهرداری مشهد

فضاهای عمومی شهری به عنوان یکی از مهم ترین بسترهای تعاملات اجتماعی، نقش چشمگیری در ارتقاء نشاط و شادابی شهروندان ایفا می کنند. هدف این پژوهش، بررسی رابطه بین کیفیت فضاهای عمومی شهری و سطح نشاط اجتماعی شهروندان مشهد با تاکید بر عملکرد شهرداری مشهد بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی و از نظر هدف کاربردی بود. جامعه آماری شامل شهروندان استفاده کننده از فضاهای عمومی مشهد بود و نمونه ای به حجم ۳۸۴ نفر با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شد. گردآوری داده ها با استفاده از پرسشنامه های شادکامی آکسفورد (۱۹۸۹) و کیفیت محیط شهری (۱۳۹۱) انجام گردید. داده ها با بهره گیری از آزمون های آماری توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه و با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شد. یافته های پژوهش نشان داد که بین کیفیت فضاهای عمومی شهری و نشاط اجتماعی شهروندان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین ابعاد کیفیت فضا شامل ویژگی های زیست محیطی، دسترسی، ایمنی و آسایش، و هویت و دید بصری نیز با نشاط اجتماعی ارتباط معناداری داشتند. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نیز بیانگر آن بود که متغیرهای ایمنی و آسایش، ویژگی های زیست محیطی و هویت و دید بصری توان پیش بینی قابل توجهی برای تغییرات نشاط اجتماعی دارند. بعد ایمنی و آسایش بیشترین تاثیر را در میان ابعاد بر نشاط اجتماعی داشت.

کلیدواژه ها:

کیفیت فضاهای عمومی شهری ، نشاط اجتماعی ، شهرداری مشهد ، ایمنی و آسایش ، ویژگی های زیست محیطی.