ارزیابی موازنه انرژی های ورودی و خروجی در فرایند تولید گندم آبی در دشت مریوان

این پژوهش به منظور ارزیابی موازنه انرژی های ورودی و خروجی در فرایند تولید گندم آبی در دشت مریوان انجام گرفته است. برای این منظور تعداد ۳۹۰ بهره بردار انتخاب گردید و با استفاده از روش میدانی و به صورت مصاحبه و پرسشنامه اطلاعات جمع آوری شده است و انجام تحلیل ها از نرم افزار SPSS استفاده گردید و مزارع از نظر میزان انرژی مصرفی و انرژی تولیدی مورد ارزیابی قرار گرفتند. بررسی بیالن انرژی ورودی و خروجی ناشی از مصرف نهاده های مختلف در مزارع گندم آبی به ترتیب ۴۲۲۸۶.۰۱ و ۱۲۱۱۵۳.۴۶ مگاژول بر هکتار به دست آمد که ۸۱۸۴۱ مگاژول بر هکتار مربوط به دانه گندم و ۳۹۳۱۲.۵ مگاژول بر هکتار به تولید کاه و کلش می باشد. بیشترین مقدار انرژی مصرفی مربوط به کود شیمیایی به مقدار ۱۵۹۹۱.۲ مگاژول در هکتار و به میزان ۳۷.۸۲ درصد از کل انرژی مصرفی بوده و کمترین مقدار مصرف انرژی به نیروی انسانی ۲۶۶.۲ مگاژول بر هکتار اختصاص دارد که برابر با ۰.۶۳ درصد می باشد. انرژی مستقیم و انرژی غیرمستقیم به ترتیب ۳۰.۶۲ درصد و ۶۹.۳۸ درصد و انرژی تجدید پذیر و تجدید ناپذیر به ترتیب ۱۷.۴۸ و ۸۲.۵۲ رصد به دست آمده است. بازده انرژی ۲.۸۷، بهره وری انرژی ۰.۱۳ کیلوگرم بر مگاژول و افزوده خالص انرژی ۷۸۸۶۷.۴۵ مگاژول در هکتار به دست آمده است. نسبت انرژی پایین در سیستم های تولید گندم به دلیل تولید انرژی کمتر در مقایسه با انرژی مصرفی است. به کارگیری ماشین های مرکب، کودهای طبیعی به جای کود شیمیایی، بازگرداندن بقای به خاک و مصرف دقیق نهاده ها می تواند سبب اصلاح و مصرف بهینه انرژی گردد.

کلیدواژه ها:

گندم آبی ، انرژی ورودی ، انرژی خروجی