مروری بر طراحی دستیار مجازی و سیستمهای گفتگو انسان-ماشین بر اساس الگوریتمهای پردازش زبان طبیعی

پردازش زبان طبیعی رشته ای از علوم کامپیوتر، زبانشناسی و هوش مصنوعی است که به تعامل بین زبان انسان و رایانه می پردازد و توانایی درک متن و کلمات گفتاری را به همان شیوه ای که مغز انسان می تواند، به رایانه می دهد. هوش مصنوعی، به ویژه در حوزه پردازش زبان طبیعی، انقلابی در نحوه تعامل انسان و ماشین ایجاد کرده است. اولین تلاش ها در NLP با آزمون تورینگ آغاز شد که هدف آن سنجش هوشمندی ماشین ها از طریق مکالمه بود. پروژه هایی همچون “ماشین ترجمه” در این دهه به راه افتادند. یکی از اولین برنامه های مهم، برنامه الیزا بود که توانست تعاملات ساده انسانی را شبیه سازی کند. سیستم های دستیار مجازی و گفتگو انسان-ماشین، به دلیل ارائه خدمات شخصی سازی شده، پاسخگویی بالدرنگ و کاربردهای گسترده در صنایع مختلف، توجه بسیاری از پژوهشگران را به خود جلب کرده اند. این مقاله به بررسی روش های طراحی این سیستم ها، با تمرکز بر الگوریتم های یادگیری عمیق (DL)، الگوریتم ژنتیک (GA)، و یک روش پیشنهادی جدید می پردازد. علاوه بر این، با تحلیل نتایج تجربی، نشان داده می شود که روش پیشنهادی با نرخ دقت و پوشش باالتر، عملکرد بهتری نسبت به سایر روش ها دارد.

کلیدواژه ها:

گفت وگو ، تعامل ، ماشین ترجمه ، دستیار مجازی