سبکهای تصمیمگیری، کلید موفقیت در مدیریت استراتژیک و ارتقای عملکرد سازمانی

این مقاله با ارائه یک چارچوب مفهومی جدید، به بررسی روابط پیچیده بین تفکر استراتژیک، عملکرد سازمانی و سبکهای تصمیمگیری می پردازد. در این چارچوب، عوامل موثر بر تفکر استراتژیک شامل 'جنبه سیستمی'، 'قصد متمرکز'، 'فرصت طلبی هوشمندانه'، 'تفکر بموقع' و 'تحلیل مبتنی بر فرضیه' معرفی می شوند. همچنین، عملکرد سازمانی به عنوان متغیر نهایی در نظر گرفته شده و تحت تاثیر عوامل مختلفی از جمله تفکر استراتژیک و سبکهای تصمیمگیری (شهودی و معقول) قرار می گیرد. یافته های کلیدی این پژوهش نشان می دهد که سبکهای تصمیمگیری نقش تعدیل کننده ای در رابطه بین تفکر استراتژیک و عملکرد سازمانی ایفا می کنند. به عبارتی، انتخاب سبک تصمیمگیری مناسب می تواند اثربخشی تفکر استراتژیک را در ارتقای عملکرد سازمانی افزایش دهد. این پژوهش با ارائه یک مدل مفهومی نوین، گامی مهم در جهت درک عمیق تر روابط بین مدیریت استراتژیک، سبکهای تصمیمگیری و عملکرد سازمانی برداشته است. با وجود اینکه این مدل در حال حاضر در دنیای واقعی به اجرا گذاشته نشده است، اما می تواند مبنای ارزشمندی برای تحقیقات آتی در این حوزه باشد. همچنین، این چارچوب می تواند به متخصصان در زمینه مدیریت استراتژیک کمک کند تا دیدگاه های جدیدی برای تقویت فرآیند برنامه ریزی استراتژیک و ارتقای عملکرد سازمانی به دست آورند.

کلیدواژه ها:

مدیریت استراتژیک ، تصمیم گیری شهودی ، تصمیم گیری معقول ، فرآیند تفکر استراتژیک ، عملکرد سازمانی