اثربخشی طرحواره درمانی هیجانی بر سرمایه روانشناختی و اهمالکاری تحصیلی در دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم با نشانه های اختلال دوقطبی

هدف از انجام پژوهش حاضر اثربخشی طرحواره درمانی هیجانی بر سرمایه روانشناختی و اهمال کاری تحصیلی در دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم با نشانه های اختلال دوقطبی شهر اصفهان بود. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم با نشانه های اختلال دوقطبی شهر اصفهان در سه ماهه اول سال ۲۰۴۱ بودند. در این پژوهش تعداد افراد نمونه برای هر یک از گروه های آزمایش و گروه کنترل ۲۱ نفر و در مجموع ۴۲ نفر بود. جمع آوری اطلاعات در این پژوهش از پرسش نامه های پرسشنامه اهمال کاری سولومون و راثبلوم (۲۸۹۰) و پرسشنامه سرمایه های روانشناختی استفاده شد. در این پژوهش جلسات طرحواره درمانی هیجانی بر اساس طرح درمانی لیهی (۱۴۲۱) در ۲۴ جلسه ۴۰ دقیقه ای اجرا شد. نتایج نشان داد که طرحواره درمانی هیجانی بر بهبود سطح سرمایه روانشناختی و اهمال کاری تحصیلی در دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم با نشانه های اختلال دوقطبی به میزان معنی داری تاثیر داشته است (p < ۰.۰۵). همچنین طرحواره درمانی هیجانی بر بهبود سطح سرمایه روانشناختی و مولفه های آن در دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم با نشانه های اختلال دوقطبی به میزان معنی داری تاثیر داشته است (p < ۰.۰۵). همچنین طرحواره درمانی هیجانی بر بهبود سطح اهمال کاری تحصیلی در دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم با نشانه های اختلال دوقطبی به میزان معنی داری تاثیر داشته است (p < ۰.۰۵). نتیجه این تحقیق نشان داد که طرحواره درمانی هیجانی روشی موثر در سرمایه روانشناختی و اهمال کاری تحصیلی در دانش آموزان با نشانه های اختلال دوقطبی است و می توان از آن بهره گرفت.

کلیدواژه ها:

طرحوارهدرمانی هیجانی ، سرمایه روانشناختی ، اهمالکاری تحصیلی ، اختلال دوقطبی