رهاوردها و آسیبهای مطالعات قرآن پژوهی خاورشناسان

در سال های اخیر در برخی مراکز علمی چند واحد درسی با عنوان اسلام شناسی در غرب یا مطالعات اسلامی خاورشناسی و یا مطالعات قرآنی خاورشناسان در برنامه درسی دانشجویان مقطع کارشناسی و ارشد گنجانده شده است. افزون براین، برخی مراکز پژوهشی نیز بررسی دیدگاه های خاورشناسان را وجهه همت خود قرار داده اند. با توجه به خاستگاه فکری خاورشناسان، طرح مباحث شبهه انگیز و نیز اهداف و اغراض آنان، گاهی این سوال ایجاد می شود که هدف از این آموزش و پژوهش در این امور چیست و رهاورد و آسیب های آن کدام است. این نوشتار که به گونه توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای و تجربیات سال های پژوهش و تدریس در این موضوع سامان یافته، در صدد است به این پرسش پاسخ دهد. یافته های این جستار نشان از آن دارد که صرف نظر از اهداف و نیز نتایج پژوهش های خاورشناسان، بررسی و تحلیل مطالعات آنان می تواند برای پژوهشگران حوزه مطالعات دینی و قرآنی مفید باشد. ضرورت آگاهی از تالش ها و فعالیت های دشمن یا رقیب اعتقادی و سیاسی، شناخت هر چه بهتر غرب، فراهم شدن زمینه مناسب برای پاسخ به شبهات آنان، شناخت منشا بسیاری از اندیشه های وارداتی به حوزه فکری اسلامی، محک زدن اعتقادات در بوته نقد و تحقیق و باالخره آگاهی از پژوهش های گسترده درباره اسلام و قرآن، بخشی از رهاوردهای این مطالعات است. البته امکان اثرپذیری از القائات آنان و نیز مواجهه ضعیف با شبهات مطرح شده از سوی آنان، دو آسیب جدی این مطالعات است.

کلیدواژه ها:

خاورشناسان ، قرآن پژوهی ، غرب ، آسیب شناسی