بررسی تفاوت های رفتاری کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه با سایر کودکان

اختلال بیش فعالی و نقص توجه یکی از رایج ترین اختلالات عصبی رشدی در دوران کودکی است که با عالئم نقص توجه، تکانشگری، بیش فعالی و... تشخیص داده می شود و در اکثر مواقع تا بزرگسالی ادامه پیدا می کند و نسبت پسر بچه ها به دختر بچه ها ۲ به ۱، و نسبت مردان به زنان ۵/۱ به ۱. است و در زنان بیشتر رفتارهای بی توجهی و در مردان رفتاری های تکانشگری مشهود است تقریبا در هر فرهنگ و جامعه ای حدود ۵ یا ۶ درصد کودکان را درگیر کرده است و از علت های آن می توان به عوامل زیستی، فیزیولوژیکی، نورولوژیکی و اکولوژیکی اشاره کرد. از جمله موارد مهمی که سبب تداوم مشکلات بی توجهی و تکانشگری می شود می توان به نقص در قسمت پیش پیشانی مغز اشاره کرد که در کنترل و بازداری رفتار نقش به سزایی دارد. اختلال بیش فعالی و نقص توجه هم خود کودکان و هم والدین آنها و مهم تر از همه محیط آموزشی را تحت تاثیر منفی قرار می دهد، و مهم ترین پیامد آن ایجاد مشکلات تحصیلی است که می توان به همراه بودن با اختلالات یادگیری LD) ) و بی توجهی و تکانشگری اشاره کرد. و این اختلال بیشترین همبودی را با سایر اختلالات روانپزشکی از جمله افسردگی، اضطراب و مهم تر از همه اختلال سلوک دارد که سبب رفتار های پرخطر در آنها می شود. و این همبودی باعث مشکلات رفتاری و اجتماعی و روانشناختی بیشتر می شود، از این رو این اختلال نیازمند توجه پژوهشی و بالینی هست و باآگاهی والدین و امور آموزشی از جمله معلمین و مسئولین آموزش می توان در شناسایی هرچه زودتر و بهتر این اختلال و مداخله زودهنگام اقدام کرد و از شدت و مدت رفتارها و عالئم تا حدود زیادی کاست. و از بروز رفتار های پرخطر پیشگیری به عمل آورد.

کلیدواژه ها:

بیش فعالی ، تکانشگری ، کودکان ، نقص توجه