تاثیر آسیبهای کودکی بر شکلگیری صفات تاریک شخصیت در بزرگسالی (مرور سیستماتیک)

دوران کودکی به عنوان یک دوره حساس در شکلگیری ساختارهای روانی و رفتاری فرد، تاثیرات عمیقی بر رشد شخصیت دارد. بنابراین هدف از این مطالعه مروری بر نقش آسیبهای دوران کودکی در شکل گیری صفات تاریک شخصیت (مکیاولیسم، خوشیفته و روانپریشی) در بزرگسالی بود. این پژوهش به صورت یک مطالعه مروری سیستماتیک بر اساس جست و جو در پایگاههای اطلاعاتی بین المللی مانند: گوگل اسکالر، ساینس دایرکت، پاپمد، اسکوپوس، اسپرینگر و پایگاههای اطلاعاتی داخلی مانند: مگیران، جهاد دانشگاهی، نورمگز با کلیدواژههای: ترومای کودکی، آسیبهای دوران کودکی، ویژگیهای سهگانه تار یک، صفات تاریک شخصیت، خودشیفتگی، روانپریشی، ماکیاولیسم انجام گرفت. در این مطالعه از مقالات نمایه شده از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ استفاده شد. یافتههای پژوهش حاکی از آن بود که آسیبهای دوران کودکی به طور معناداری با بروز ویژگیهای تاریک شخصیت در بزرگسالی مرتبط هستند و این اثرات می تواند به دلیل تغییرات مغزی، اختلال در تنظیم هیجان و استفاده از راهبردهای مقابله ای ناسازگار باشد. نتایج نشان داد که اهمیت مداخلات درمانی مناسب برای افرادی با تاریخچه ترومای کودکی می تواند در کاهش اثرات منفی این آسیبها و بهبود کیفیت روابط فردی و اجتماعی موثر باشد.

کلیدواژه ها:

آسیبهای دوران کودکی ، خودشیفتگی ، روانپریشی ، صفات تاریک شخصیت ، ماکیاولیسم