تحلیلی بر نقش پارکهای جیبی در افزایش تعاملات اجتماعی بین شهروندان شهر مشهد

امروزه یکی از مهمترین چالش های برآمده از جریان لیبرال-سرمایه داری و متاثر از فردگرایی، کاهش تعاملات اجتماعی بین شهروندان بوده که طی دهه های اخیر روند روزافزونی را به خود پیدا نموده است که این امر برنامه ریزان و طراحان شهری را بر آن داشته است که جهت چاره جویی این چالش، راهکارهایی را ارائه دهند که در این بین، به نظر میرسد بهره گیری از پارکهای جیبی، می تواند چاره ساز باشد که طی سال های گذشته توجه زیادی را در حوزه ی شهرسازی به خود جلب نموده است. به طورکلی، عملکردها در این پارکها شامل رویدادهای کوچک مانند زمین بازی برای فضای استراحت یا ملاقات دوستان یا مکان غذا خوردن و غیره است. به همین منظور، پژوهش حاضر در راستای بررسی نقش و تاثیر ایجاد پارکهای جیبی بر افزایش تعاملات اجتماعی بین شهروندان شهر مشهد انجام گرفته است. در پژوهش حاضر، پس از مرور مبانی و مفاهیم نظری مرتبط، به تدوین چارچوب سنجشی پژوهش اقدام شده و سپس مبتنی بر آن، پرسشنامه ای محقق ساخته بر اساس طیف لیکرت بین ۴۰ نفر از متخصصان و پژوهشگران مرتبط با موضوع این پژوهش با روش گلوله برفی توزیع شده است و نتایج حاصل از پرسشنامه آنها با استفاده از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که بین ایجاد پارکهای جیبی و تعاملات اجتماعی بین شهروندان شهر مشهد، رابطه های معنادار، مستقیم و نسبتا قوی وجود دارد و ایجاد پارک های جیبی به طور معنی داری افزایش تعاملات اجتماعی بین شهروندان این شهر را تبیین می کند که مقدار آن برابر با ۸.۷۴ درصد است. بدین ترتیب، در نهایت می توان اذعان داشت که ایجاد پارک های جیبی در سطح شهر مشهد می تواند در افزایش تعاملات اجتماعی بین شهروندان این شهر تاثیرگذار باشد و به تاویلی بهتر، تعاملات اجتماعی بین شهروندان شهر مشهد را ارتقا بخشد.

کلیدواژه ها:

پارکهای جیبی ، فردگرایی ، تعاملات اجتماعی ، حضورپذیری شهری ، شهر مشهد