مقایسه فرش سنندج با بیجار

نخستین قالیچه ها و فرش هایی که در این مقاله به آنها اشاره می شود، قالیچه هایی هستند که از نظر ساختار فرهنگی و تاریخی در دسته بندی مناطق مختلف ایران قرار می گیرند. پژوهش حاضر با هدف مقایسه فرش سنندج و بیجار به دنبال آن است که چگونگی تهیه آنها را در نمونه ای که باستان شناس به دست آورده؛ قالیچه ای که در کوره ای به صورت تصادفی در دل خاک پیدا شده است را مورد بررسی قرار دهد. قدیمی ترین نمونه ای که باستان شناس شناسایی کرده است، قالیچه ای است که در دوره هخامنشی در حدود ۸۰ کیلومتری موقعیت خارجی به قلعه پازاریک تعلق یافته (۱۳۷۲ بولوالی) است. در زمان هخامنشی و سلسله های بعدی روی این قالیچه ها نقوش و طرح های مختلفی بافته می شده است. همان (۲) کردها یکی از مهم ترین عشایر بومی ایران محسوب می شوند که روی آن چهار قالی که به نام (قاطقس) تحت خسرو پرویز بیشتر محسوب می شوند از قدیمی ترین سکنان نجد ایران به شمار می روند. در میان سکنان کردستان ایران، شهرهای سنندج و بیجار از جمله مناطقی هستند که از دیرباز در تولید فرش و قالی شهرت داشته اند. برای بافت قالی های این مناطق باید به شرایط محیطی آنها توجه کرد. طرح های مختلف بافته شده در این قالی ها نشان از خلاقیت و هنر مردمان این مناطق دارد. امروزه این پژوهش به دنبال مقایسه فرش سنندج و بیجار است که با توجه به ویژگی های خاص هر بافت، به مشخص شدن هویت فرهنگی آن کمک خواهد کرد. علاوه بر آن، نقش و رنگ بندی در قالی های سنندج و بیجار موجب شده که هر بافت از امتیاز خاصی برخوردار شود. از جمله مهم ترین جهان نامه محل بافت آنها (قره ۱۳۷۸، ۲۸) است که در این مقاله به مقایسه و فرش سنندج و بیجار پرداخته می شود. هدف این مقاله فرش سنندج و بیجار دارای وجوه و اشتراکاتی می باشد. روش تحقیق در این پژوهش با توجه به عنوان حاضر، توصیفی - تحلیلی می باشد چرا که بیشتر به توصیف روابط میان فرش های سنندج و بیجار می پردازد و در نهایت با نظر گرفتن پارامترهای مختلف، رابطه ای که بر اساس کلیه منابع و شناخت تاریخی مورد مطالعه و پیش برداری قرار خواهد گرفت.

کلیدواژه ها:

فرش ، سنندج ، بیجار ، مقایسه