‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬تحلیل روش های تدریس برای دانش آموزان با نیازهای ویژه

پژوهش حاضر به تحلیل روش های تدریس برای دانش آموزان با نیازهای ویژه پرداخته است. در این تحقیق، انواع روش های آموزشی مناسب برای این دانش آموزان از جمله تدریس مبتنی بر فردگرایی، تدریس به کمک تکنولوژی، و روش های مبتنی بر بازی و فعالیت های عملی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج تحقیق نشان می دهد که استفاده از روش های شخصی سازی شده و مبتنی بر نیازهای فردی دانش آموزان، به ویژه در ایجاد یک محیط یادگیری فراگیر و سازگار، تاثیرات مثبتی در بهبود توانمندی های علمی و اجتماعی آنان دارد (حسینی، ۱۳۹۷؛ شریفی، ۱۳۹۸). همچنین، استفاده از تکنولوژی های کمکی مانند نرم افزارهای آموزشی و ابزارهای دیجیتال، می تواند موجب تسهیل فرآیند یادگیری برای این دانش آموزان شود (یوسفی، ۱۳۹۶). از طرفی، به کارگیری روش های بازی محور در کلاس های درس برای دانش آموزان با نیازهای ویژه به ویژه در بهبود تعاملات اجتماعی و مهارت های ارتباطی آنان موثر است (جعفری، ۱۳۹۹). این تحقیق نتیجه می گیرد که آموزش برای دانش آموزان با نیازهای ویژه باید متنوع، انعطاف پذیر و مبتنی بر روش های نوین باشد تا بتواند تمامی جنبه های یادگیری آن ها را در نظر گیرد و به شکوفایی توانایی های بالقوه آن ها کمک کند.

کلیدواژه ها:

تدریس ، نیازهای ویژه ، آموزش فردی ، تکنولوژی آموزشی ، بازی محور.