شناخت روابط فرهنگی درمدیریت شهری از بعدشناختی، رفتاری، فراشناختی، و انگیزشی

روابط فرهنگی قابلیتی است که به افراد اجازه می دهد در تعداد زیادی از فرهنگ های گوناگون ادراک و عملکرد مناسبی داشته باشند. روابط فرهنگی توانایی یک فرد برای تطبیق با موقعیت های فرهنگی مختلف و انطباق موثر با زمینه های فرهنگی متفاوت است. هدف اصلی پژوهش حاضر شناخت میزان روابط فرهنگی مدیران شهری شهر شیراز بوده است. اهداف فرعی تحقیق عبارت بودند از بررسی میزان روابط فرهنگی مدیران شهری در چهار بعد روابط فرهنگی شامل فراشناختی، شناختی، انگیزشی، و رفتاری. با توجه به نتایج آماری به دست آمده، مشخص شد که بیشترین تاثیر بر روابط فرهنگی به ترتیب متعلق است به ابعاد: شناختی، رفتاری، فراشناختی، و انگیزشی. بزرگترین واریانس متعلق به جنبه انگیزشی روابط فرهنگی است به این معنا که افراد از حیث انگیزشی روابط فرهنگی در مقایسه با سایر ابعاد بسیار متفاوتند. بعد فراشناختی از کمترین تغییرات در بین افراد برخوردار است. در روابط فرهنگی، قوی ترین شاخص، بعد انگیزشی و ضعیف ترین شاخص بعد فراشناختی است. ابعاد رفتاری و شناختی عملکرد مشابهی در ارتباط با روابط فرهنگی دارند. با توجه به اکتسابی بودن بخش قابل توجهی از مهارت ها و قابلیت های روابط فرهنگی، سازمان ها می توانند در برنامه های آموزشی برای مدیران برنامه هایی نیز برای ارتقای روابط فرهنگی بگنجانند و با بهره گیری از آموزش های رسمی و غیررسمی روابط فرهنگی و هر یک از ابعاد چهارگانه ی آن را بهبود بخشند.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، شهروند ، روابط فرهنگی ، شناختی ، رفتاری ، فراشناختی ، انگیزشی