ارائه روشی جهت مسیریابی در شبکه موردی پروازی مبتنی بر الگوریتمهای سنجاقک و بهینه سازی جستجوی اتم

مجموعه ای از این هواپیماهای بدون سرنشین از این توانایی برخوردارند که با همدیگر به پرواز درآمده و به کمک همدیگر تشکیل یک شبکه موردی پروازی را داده و ماموریت های مختلفی را به انجام برسانند. به علت سرعت بالا و پویایی زیاد این شبکه ها، بحث مسیریابی در این شبکه ها از مسائل اصلی و مهم محسوب می گردد. هدف از انجام روش پیشنهادی، ارائه یک روش مسیریابی در شبکه موردی پروازی مبتنی بر الگوریتمهای سنجاقک و بهینه سازی جستجوی اتم است. در روش پیشنهادی، الگوریتم سنجاقک برای انتخاب سرخوشه های مناسب استفاده می شود. تابع تناسب بر حسب معیارهای قابلیت اطمینان، شاخص پایداری و مسافت گره های عضو خوشه از سرخوشه است. سپس مسیریابی مبتنی بر بهینه سازی جستجوی اتم از طریق گره های سرخوشه انجام می شود. نرم افزار متلب برای شبیه سازی استفاده شده است. نتایج روش پیشنهادی با طرح پایه و روش MGO از نظر معیارهای تعداد گره های زنده، انرژی باقی مانده، انرژی مصرفی، تاخیر انتها به انتها، توان عملیاتی، زمان مرگ اولین گره، زمان مرگ آخرین گره و زمان مرگ نیمی از گره ها مقایسه شده است.

کلیدواژه ها:

هواپیمای بدون سرنشین ، شبکه موردی پروازی ، مسیریابی ، الگوریتم سنجاقک ، الگوریتم بهینه سازی جستجوی اتم