کاربرد تحلیل نسبتها در ترکیب با مدل های تحلیل پوششی دادهها (DEA) برای ارزیابی کارایی در صنایع با داده های نسبی و نادقیق

تحلیل کارایی نسبی شعب بانکی با استفاده از مدلهای تحلیل پوششی داده ها (DEA ) بهویژه در شرایط عدم قطعیت یکی از موضوعات مهم در ارزیابی عملکرد است. در این مقاله، به بررسی مدلهای (DEA ) بازهای CCR و BCC برای ارزیابی کارایی شعب بانکهای مختلف ایران پرداخته شده است. ورودیها و خروجی های مورد استفاده در این تحقیق بهصورت داده های نادقیق و نسبی، شامل هزینههای عملیاتی، تعداد کارکنان، تعداد حساب های فعال و میزان وامهای پرداختی هستند. داده ها در قالب بازه های عددی وارد مدلهای DEA میشوند تا تاثیر عدم قطعیت و نادقتی بر نتایج تحلیل مورد بررسی قرار گیرد. نتایج این تحقیق نشان میدهد که برخی از شعبه های بانکی مانند شعبه بانک اقتصاد نوین و شعبه بانک سپه در هر دو مدل CCR و BCC دارای کارایی نسبی بالاتری هستند و از منابع خود به طور موثرتری استفاده کردهاند. در مقابل، برخی شعب مانند شعبه بانک صادرات ایران و شعبه بانک ملت کارایی کمتری نشان دادهاند که لزوم اصالحات و بهبود فرآیندهای مدیریتی را در این شعبه ها ایجاب میکند. همچنین، این تحقیق با تحلیل بازدهی در شرایط عدم قطعیت نشان می دهد که مدلهای DEA بازهای قادر به شبیه سازی دقیقتری از فرآیندهای واقعی در شرایط نادقتی هستند. بهطور کلی، این مقاله ابزار مفیدی برای تحلیل و ارزیابی کارایی شعب بانک ها در محیطهای پیچیده و نامطمئن ارائه می دهد و نتایج آن میتواند راهگشای بهبود فرآیندهای مدیریت منابع بانکی باشد.

کلیدواژه ها:

تحلیل پوششی دادهها (DEA ) ، کارایی نسبی ، دادههای نادقیق و نسبی ، بازدهی ثابت و متغیر به مقیاس CCR ) و (BCC ، تحلیل حساسیت