شرایط مناسب خشک کردن دانه کنجد مقاوم به ریزش در استفاده بذری

کنجد یکی از دانه های روغنی مهم دنیا بوده که از نظر ارزش غذایی رتبه دوم را پس از زیتون به خود اختصاص داده است. به دلیل برداشت سخت و غیرمکانیزه کنجد معمول اخیرا ارقام کنجد مقاوم به ریزش (ناشکوفا) به عنوان یک منبع در تامین روغن کشور در حال گسترش است؛ بنابراین بررسی فرایندها و عملیات پس از برداشت آن، خصوصا خشک کردن که اولین فرایند پس از برداشت بوده از اهمیت خاصی برخوردار است. دانه کنجد پس از برداشت خصوصا در مناطق با رطوبت نسبی بالا به دلیل فعالیت تنفسی بالای دانه، گرما و رطوبت ناشی از تنفس باید بلافاصله خشک شود. شرایط خشک کردن دانه بر خصوصیات کیفی بذر و افزایش عملکرد نیز موثر است. از آنجا که دانه های کنجد نسبت به سایر دانه های روغنی حساسیت بیشتری به دما دارند، لذا شرایط نامناسب خشک کردن دانه کنجد می تواند سبب افت کیفی و تولید بذر نامناسب شود؛ بنابراین تعیین شرایط بهینه خشک کردن بذر کنجد مقاوم به ریزش به منظور دستیابی به بهترین قوه نامیه بذر اهمیت به سزایی دارد در این تحقیق به این مهم پرداخته شد. شرایط بهینه استفاده از هوای گرم با سرعت ۱ متر بر ثانیه در دمای ۳۷ درجه سلسیوس برای دانه کنجد با ۱۴ درصد با بیشینه قدرت جوانه زنی قابل توصیه است.

کلیدواژه ها:

خشک کردن ، قوه نامیه ، کنجد مقاوم به ریزش